Distrofik kalsifikasyon

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Amyloidosis, distrofik kalsifikasyon

Distrofik kalsifikasyon, daha doğrusu Postdistrofik kalsifikasyon; dejenerasyon ya da nekroz gibi doku değişikliklerinin oluştuğu ve uzun süre kaldığı bölgelerde kireç tuzlarının birikmesine distrofik kalsifikasyon denir.Kan serumundaki kalsiyum düzeyi normaldir. Tüberküloz'da kazeifikasyon nekrozu alanlarında, ölmüş ve kapsüllenmiş parazit nodüllerinde, hidatik kistler'de kist etrafında, eskimiş tromboz ve nedbelerde, aktinomikoz, botriyomikorz ve stphylococcus granulomlarında, eski apselerde, zenker nekrozu olaylarında distrofik kireçlenmeler meydana gelir.
Distrofik kalsifikasyon'da dokularda pH'nın düşmesi ya da fosfataz faaliyetinin artmış olması kalsiyum tuzlarının çökmesini sağlar/hızlandırır.Hücre ve doku yıkımından sonra arta kalanlar, kalsiyum tuzlarının çökmesi için bir odak oluştururlar.
Kireçlenmenin olduğu bölgeler çok serttir ve çıtırtı ile kesilir.Kalsifiye alanlar beyaz, parlak veya gri renkte tebeşir tozu serpilmiş gibi, bazen de şeritler halinde görülebilir.Bu bölgeleri bıçakla keserken çıtırtı sesleri alınır.
Mikroskopik olarak, kalsiyum, mor renkte düzensiz çökeltiler halindedir.Distrofik kireçlenme olaylarında bölgede yangıya ilişkin çeşitli değişik bulgulara da rastlanabilir.Metastatik kireçlenmede ise dokuda dokuda kireçlenmeden başka değişiklik seçilemez.Dokularda kalsiyumu ortaya koymak için Von Kossa boyama yöntemi kullanılır.
Sonuç: Kireç birikintileri dokularda yaşam boyu kalır.Çoğunlukla zararsız olmakla beraber yerleştikleri yer göre bazen mekanik güçlüklere neden olabilirler. [1]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Veteriner Genel Patoloji H. ERER, Metin M. KIRAN, M. Kemal ÇİFTÇİ