Disfaji

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Esculaap4.svg     Bu maddede yazılanlar yalnızca bilgi verme amaçlıdır.
Yazılanlar, doktor uyarısı ya da önerisi değildir.
Disfaji
Sınıflandırma ve dış kaynaklar
Hastalık Veri Tabanı 17942
ICD-10 kodu R[1]
ICD-9 kodu 787.2
MedlinePlus 003115
eMedicine pmr/194
MeSH D003680

Disfaji (Latince: Dysphagia) yutma güçlüğü anlamına gelen tıbbi terim. Genelde başka bir rahatsızlığa ait belirti olarak görülse de, bazen kendi başına bir rahatsızlık olarak da değerlendirilir.

Etimoloji[değiştir | kaynağı değiştir]

Kelime Yunanca güçlük manasına gelen dys ve yemek manasına gelen phagia kelimeleri birleştirilerek türetilmiştir, Türkçeye de bu kelimenin adaptasyonu ile sokulmuştur. Türkçe karşılık olarak yutma güçlüğü veya yutkunma güçlüğü olarak çevrilebilir.

Sebepleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Herhangi bir düzeyde bir sorun sonucunda gelişen disfajinin çeşitli nedenleri olabilir.

Disfaji tüm yaş gruplarında görülebilmekle beraber, yaşlılarda daha sık görülmektedir. Doğumdan gelen bozukluklar, kaza, operasyon gibi çeşitli sebeplerden oluşan yapısal hasarlar, baş ve boyun kanserleri, beyin tümörleri ve diğer nörolojik hastalıklar gibi çeşitli nedenler sonucunda görülebilir. Disfajiye yol açan nörolojik hastalıklara; parkinson, demans, multipl skleroz, Shy-Drager sendromu, amyotrofik lateral skleroz örnek verilebilir.

Disfajiye bağlı komplikasyonlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Disfaji hasta da beslenme sorunlarına yol açabilir. Ayrıca, disfajinin en büyük etkilerinden biri de konuşma problemlerine yol açabilmesidir. Hastalar zihinsel olarak anlama ve konuşma yeteneğine sahip olsalar da gırtlak kaslarını kontrol edemedikleri için konuşamayabilirler veya güçlük yüzünden konuşmamayı tercih edebilirler.

Tedavi[değiştir | kaynağı değiştir]

Tedavi öncelikle bu soruna yol açan kaynağın ortadan kaldırılması ile olur. Daha sonra çeşitli egzersizler uygulanabilir. Son yıllarda geliştirilen Elektrikli Mikrokas Uyarı Yöntemi (NMES) disfaji semptomunun giderilmesi için uygulanabilen yeni bir yöntemdir. Bu yöntem hastaların gırtlağında bulunan kasların küçük elektrik sinyalleri verilerek uyarılması ve çalıştırılmasını içerir.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Yutkunma Güçlüğü (Disfaji) Tedavisinde Elektrikli Mikrokas Uyarı Yöntemi Uygulaması