Daniel Kahneman

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Daniel Kahneman
Daniel KAHNEMAN.jpg
Doğum 5 Mart 1934 (1934-03-05) (80 yaşında)
Tel-Aviv, İsrail
Milliyeti İsrail, ABD
Dalı Mikroekonomi
Psikoloji
Çalıştığı yerler Princeton Üniversitesi (1993– )
California Üniversitesi, Berkeley (1986–1993)
British Columbia Üniversitesi (1978–86)
Center for Advanced Study in the Behavioral Sciences (1972–73)
Kudüs İbrani Üniversitesi (1961–1977)
Öğrenim California Üniversitesi, Berkeley (1961 Doktora)
Kudüs İbrani Üniversitesi (1954 BA)
Doktora hocası Susan Ervin
Önemli başarıları Kognitif yanlılıklar
Davranışal İktisat
Prospekt teorisi
Aldığı ödüller Amerikan Psikoloji Birliği (APA) Hayatboyu Başarılar Ödülü (2007)
Nobel Ekonomi Ödülü (2002)
Psikoloji Bilimi Derneği (APS) Üstün Bilimsel Katkı Ödülü (1982)

Daniel Kahneman (d. 5 Mart 1934 Tel-Aviv) ABD'li psikolog.

Yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

Kudüs İbrani Üniversitesi'nde psikoloji ve matematik eğitimi aldı. Kaliforniya Üniversitesi'nde psikoloji eğitimine devam etti. Anne Treisman ile evlendi.

Çalışmaları[değiştir | kaynağı değiştir]

"Beklenti Teorisi"ni Amos Tversky ile birlikte kuran iki deneysel psikologtan biridir. Bireylerin riskli ve belirsiz koşullardaki karar ve tercih süreçleri ile ilgili bahisler türetip cevaplarını da kendileri vererek binlerce karar örneği geliştirmişlerdir.

Bireylerin sonuçları kesin olan şeyleri abartarak bunlara, sonuçları kesin olmayan şeylerden daha fazla değer verdiklerini kabul etmektedirler. Yani insanlar karışık, riskli durumlarda, karar verirken, her zaman mantıklı ve akılcı davranmazlar.

Mâkul kararlar almayan insan modeli, ekonomi alanında genel kabul görmüş, rasyonel ve mantıklı davranan, kendi çıkarlarını gözeten insan modeliyle çelişmiştir.

Rasyonel ekonomi dünyasına, psikolojinin, zihinselliğin, bahislerin, belirsizlik ve rasgeleliğin girmesini sağlayan Kahneman 10 Aralık 2002’de Stokholm’de Nobel Ekonomi Ödülü'ne layık görülmüştür.

Önemli yayımları[değiştir | kaynağı değiştir]

Kitaplar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Kahneman, D., Slovic, P., ve Tversky, A. (1982). Judgment under uncertainty: Heuristics and biases. New York: Cambridge University Press.
  • Kahneman, D., Diener, E., ve Schwarz, N. (ed). (1999). Well-being: The foundations of hedonic psychology. New York: Russell Sage Foundation.
  • Kahneman, D., & Tversky, A. (e). (2000). Choices, values and frames. New York: Cambridge University Press.

Makaleler[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Tversky, A., ve Kahneman, D. (1971). Belief in the law of small numbers. Psychological Bulletin, Cilt 76, 105-110.
  • Kahneman, D., ve Tversky, A. (1972). Subjective probability: A judgment of representativeness. Cognitive Psychology, Cilt 3, 430-454.
  • Kahneman, D. (1973). Attention and effort. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
  • Kahneman, D., ve Tversky, A. (1973). On the psychology of prediction. Psychological Review, Cilt 80, 237-251.
  • Tversky, A., & Kahneman, D. (1973). Availability: A heuristic for judging frequency and probability. Cognitive Psychology, 5, 207-232.
  • Tversky, A., ve Kahneman, D. (1974). Judgment under uncertainty: Heuristics and biases. Science, Cilt 185, 1124-1131. Science Mag Link
  • Kahneman, D., ve Tversky, A. (1979). Prospect theory: An analysis of decisions under risk. Econometrica, Cilt 47, 313-327.
  • Tversky, A., ve Kahneman, D. (1981). The framing of decisions and the psychology of choice. Science, 211, 453-458. Science Mag Link
  • Kahneman, D., ve Tversky, A. (1984). Choices, values and frames. American Psychologist, Cilt 39, 341-350.
  • Kahneman, D., ve Miller, D.T. (1986). Norm theory: Comparing reality to its alternatives. Psychological Review, Cilt 93, 136-153.
  • Kahneman, D., Knetsch, J.L., ve Thaler, R.H. (1990). Experimental tests of the endowment effect and the Coase theorem. Journal of Political Economy, Cilt 98, 1325-1348.
  • Kahneman, D., ve Lovallo, D. (1993). Timid choices and bold forecasts: A cognitive perspective on risk-taking. Management Science, Cilt 39, 17-31.
  • Kahneman, D., ve Tversky, A. (1996). On the reality of cognitive illusions. Psychological Review, Cilt 103, 582-591.
  • Kahneman, D. (2003). A perspective on judgment and choice: Mapping bounded rationality. American Psychologist, Cilt 58,697-720.