Daniş Tunalıgil

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Hüseyin Daniş Tunalıgil (1915, Ankara - 22 Ekim 1975, Viyana), Türk diplomat. Türkiye'nin Avusturya büyükelçisi olarak görev yaptığı Viyana'da Ermeni Soykırımı Adalet Komandoları'na mensup üç militan tarafından düzenlenen suikast sonucu yaşamını yitirmiştir.[1][2]

1933 yılında Galatasaray Lisesi'nden mezun oldu. 1939 yılında Dışişleri Bakanlığı'na girdi. Büyükelçi olarak Ürdün, Yugoslavya, Hollanda ve son olarak Avusturya'da görev yaptı.

22 Ekim 1975 tarihinde üç ESAK militanı, Viyana büyükelçiliği önündeki güvenlik görevlisini öldürerek büyükelçinin ofisine girdi. Daniş Tunalıgil ile karşılaşan militanlar ona büyükelçinin kim olduğu sorusunu sorduktan sonra Daniş Tunalıgil'in kendisi olduğu yanıtı üzerine otomatik silahlarıyla ateş açtılar.[3] Tunalıgil, olay yerinde yaşamını yitirdi. Militanlar ise bir araca binerek hızla büyükelçilikten uzaklaştılar.[4]

Bu saldırıdan iki gün sonra 24 Ekim 1975 tarihinde örgüt tarafından Fransa'da suikast eylemi gerçekleştirildi. Türkiye'nin Fransa büyükelçisi İsmail Erez'i ve şoförünü hedef alan saldırıda büyükelçi ve şoförü yaşamını yitirdi.[5]

Eylemleri gerçekleştiren militanların kimlikleri belirlenememiştir.[6][7] 1984 yılına dek 20 diplomat ve onların ailelerine yapılan saldırılar devam etti.[8]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Toy, Hakan; Elmacı, Defne (2008). Kronolojik Türkiye Tarihi Ansiklopedisi. Karma Kitaplar. ss. 218. ISBN 9789944321518. http://books.google.com.tr/books?id=sGsMAQAAMAAJ&q=%22Dani%C5%9F+Tunal%C4%B1gil%22&dq=%22Dani%C5%9F+Tunal%C4%B1gil%22&hl=tr&sa=X&ei=8u7sUqyoJtD3yAOSo4HYCw&ved=0CEMQ6AEwBjgU. 
  2. ^ Derya Tulga (24 Ekim 2013). "II. Meşrutiyet'ten manzaralar". Aydınlık. http://www.aydinlikgazete.com/mansetler/26661-ii-mesrutiyetten-manzaralar.html. Erişim tarihi: 1 Şubat 2014. 
  3. ^ Lester A. Sobel, "Political terrorism, Volume 2, University of Michigan, Facts on File, 1978, p. 248
  4. ^ TURKISH DIPLOMATS KILLED BY THE ARMENIAN TERRORISTS DURING THEIR DUTY
  5. ^ Guerre et terrorisme arméniens, Paris: Presses universitaires de France, 2002, p. 44
  6. ^ Encyclopedia of terrorism, Infobase Publishing, 2007, Cindy C. Combs, Martin W. Slann, p. 394]
  7. ^ Michael M. Gunter, "Pursuing the Just Cause of their People. A Study of Contemporary Armenian Terrorism, Westport-New York-London, Greenwood Press, 1986, p. 68
  8. ^ Baron Max, Beloff Beloff, "Beyond the Soviet Union: the fragmentation of power, Ashgate, 1997, p. 42