Dış iskelet

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Dış iskelet, omurgasız hayvanlardan eklembacaklılar ve yumuşakçalarda görülen iskelet türü. Üzerinde canlı doku bulunmayan iskelete dış iskelet denir.

Görevi[değiştir | kaynağı değiştir]

Canlıları dıştan gelen etkilere karşı korur. Su ve ısı kaybın önler. Büyümeye yardımcı olmaz. Kaslar iskelete içeriden bağlanmıştır. İskeletin üzerinde vücut örtüsü bulunmaz. Ektoderm kökenlidir.

Yapısı[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış iskeletin yapısı; canlının özel hücre gruplarının salgıladığı organik ya da inorganik maddelerden oluşur. Dış iskelet midye, salyangoz gibi yumuşakçalarda, ıstakoz gibi kabuklularda, CaCO3'ten meydana gelmiştir. Eklembacaklılardan böceklerde iskelet azotlu bir polisakkarit olan kitinden yapılmıştır. Dış iskelet, canlının büyümesine önemli bir engeldir. Dış iskelete sahip canlılar, çeşitli uyum şekilleriyle bu engeli aşmaya çalışmışlardır. Istakoz ve yengeçler dış kabuklarının arka tarafını sertleştirmez. Bu bölgenin çatlamasıyla, hayvan dışarı çıkar. Salyangoz ve midyeler kabuklarına yeni ekler yaparlar.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]