Cemaat

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Cemaat veya cemaât (Arapça: جَمَاعَة‎, cema'aTürkçe: „topluluk“), dinde ibadet etmek için bir araya gelen topluluklara denir. İslâm'da ayrıca tasavvuf ve benzeri hareketlerde, belli bir görüş ve inanca sahip gruplar için de kullanılır. Tasavvuf cemaatine tarikat denmektedir.

Sosyoloji literatüründe ise cemaat kavramı, cemaatin üyelerinin ortaklaşa paylaştıkları bir şeye -genellikle ortak bir ideolojiye ya da bir kimlik duygusuna- dayanan, özel olarak oluşturulmuş bir toplumsal ilişkiler bütünüdür.[1]

Türkiye'deki önemli İslâmî cemaatler[değiştir | kaynağı değiştir]

Türkiye'de yayılmış belli başlı İslâmî cemaatler şunlardır:

Adı Not
Adnan Oktar Cemaati Adnan Oktar kurmuştur.
Altıparmakoğlu Cemaati Diğer adı Kitişoğlu Cemaati olup tarihe karışmıştır.
Erenköy Cemaati Nakşibendîlik'in esnaf ve işadamları kolu olarak bilinir.
Gülen hareketi Fethullah Gülen'i takip eder. Kökeni Nur Cemaati'dir.
Işıkçılar Cemaati Hüseyin Hilmi Işık'ın cemaatidir.
İskenderpaşa Cemaati Nakşibendîlik'in Halidiye koluna bağlıdır.
İsmailağa Cemaati Nakşibendîlik'in diğer bir Halidiye koluna bağlıdır.
Kızıl İmamcılar Kökeni Adnan Oktar Cemaati'dir.
Menzil Cemaati Nakşibendîlik'e bağlı olup Türkiye'de en yaygın olandır.
Nur Cemaati Said-i Nursî'nin (Nakşibendi)[2] yolundan gidenlerin cemaatidir.
Süleymancılar Süleyman Hilmi Tunahan'nın (Nakşibendi) gittiği yoldan etkilenen ve
kendini bir hareket olarak görmeyen bir gruptur.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Gordon Marshall Sosyoloji Sözlüğü, Bilim ve Sanat, Ank.1999.
  2. ^ Bediüzzaman Said Nursi ve Şeyh Ahmed Sirhindi