Boşluklu imla hakkı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Başka dilden çevrilmekte Bu sayfa, başka dilde bir Vikipedi'den çevrilmektedir.
Siz de yardım etmek istiyorsanız veya çeviri yarıda kalmışsa, çalışmaya katılan kişilerle veya çeviri grubu ile iletişime geçip, sayfanın durumunu onlara sorabilirsiniz.
Sayfanın geçmişine baktığınızda, sayfa üzerinde çalışma yapanları görebilirsiniz.
Kesintili bir HEAT mermisinde görünen boşluklu imla hakkı
1:Aerodinamik kapak; 2: Dönüştürme odası (Delici demeti karakteristik artırmak için); 3: Konik astar; 4: Detonator; 5: Patlayıcı; 6: Piezo-elektrik tetik

Boşluklu imla hakkı infilak enerjisini bir nokta üzerinde toplayıp bir istikamete hareket ettirecek biçimde imal edilmiş bir patlayıcı maddedir. Nükleer silahları harekete geçirmek, zırh delmek, metalleri kesmek veya şekle sokmak için kullanılır. Tipik bir modern astar şeklindeki patlayıcı normal patlayıcıya göre 7 veya daha kalın zırhı delebilir.

Konu başlıkları

Genel bakış [değiştir]

Alman (Cranz, Schardin, Thomanek) ve İsviçre’li (Dr. Henry Mohaupt) mucitlerin bağımsız olarak geliştirdikleri ve lisansını aldıkları sistem İngiltere, Almanya ve ABD’de üretilmiştir.[1]. İlk modelleri Alman planör piyadesi birlikleri tarafından Belçika sınırları içerisindeki Eben Emael saldırısında kullanılmıştır.

Boşluklu imla hakkı tanksavar füzesi (güdümlü veya güdümsüz) bunun yanında silahtan atılan (yivli veya yivsiz) mermilerde, tüfek bombaları, mayın, bombacık, torpido ve değişik türden hava/kara/denizden fırlatılan güdümlü füzelerin savaş başlıklarında kullanılmaktadır. Askeri terminolaji içerisinde boşluklu imla hakkı bulunan savaş başlıklarına kısaltma olarak HEAT (İngilizce; High Explosive Anti-Tank, Türkçesi; yüksek patlayıcılı tanksavar) denir. Bunun yanında bu mantık özellikle artık kullanılmayan ve yıkılması istenen binaların temellerinde kullanılan metal aksamın tahrip edilerek çökmesini sağlamak için inşaat yıkım ekiplerincede kullanılır. Boşluklu imla hakkı askeri kullanımı dışında en çok petrol ve doğal gaz sanayinde kullanılır. Petrol veya gaz platform belli bir derinliğe ulaştığı zaman bir metal çubuk sondaj yatağına yollanır. Bu metal çubuk üzerinde sarmal biçimde delikleri olan ve her delikte boşuklu imla hakkı prensibiyle çalışan patlayıcılar yerleştirilmiştir. Sondaj yatağının en uç noktasına gönderilen bu çubuk üzerindeki patlayıcılar sırayla patlatılarak yatak üzerinde delikler açılarak yeraltından daha fazla sıvı veya gazın çekilmesi sağlanır.[2] Tipik düzenek silindir şeklindeki patlayıcının içerisine koni şeklinde metal astar, koninin uç kısmında ateşleyici bulunur. Ateşleyici ile harekete geçen patlayıcının yarattığı muazzam basınç astarı dönüştürme odası içinde merkez ekseni üzerine daraltmak için içeri doğru hareket ettirir. Ortaya çıkan formlar ve yansıtmalar sonucunda metal yüksek bir çıkış hızıyla ileri püskürtülür. Jet malzemenin çoğu içteki tabaka liner kalınlığının yaklaşık% 10 ila% 20’den kaynaklanır. Astar malzemesinden geride kalan tembel materyal, görüntüsünden ötürü havuç olarak adlandırılır. Varyasyonlar nedeniyle astar boyunca farklılıklar nedeniyle çıkış hızında düşme olur. Çıkış hızındaki bu değişim püskürtmeyi uzatır ve sonunda parçacıklar halinde dağılmasına yol açar. Zamanla parçacıklar uyumlarını kaybetme eğilimindedir ki bu uyumsuzluk zırhın içinden akma eğilimlerinin düşmesine neden olur.

Ayrıca jetin en önünde yani koninin tepesinde, astarı hızlandıracak, yani tamamıyla jetin bir parçası olmasını sağlayacak zaman yoktur. Bunun sonucunda ana jetin arkasında daha düşük çıkış hızlı başka bir jet daha oluşur.

Çoğu jet hipersonik hızla hareket eder. Jetin ucu muazzam bir çıkış hızı (7 ila 14 km/s), jetin kuyruğu daha düşük çıkış hızı ile (1 ila 3 km/s), ve tembel kısım ise çok daha düşük çıkış hızıyla ilerler (1 km/s dan daha düşük). Gerçek çıkış hızı kullanılan patlayıcı karışımına, patlayıcı türüne, astardaki materyale ve ateşleyici malzemeye göre değişir. Tipik çıkış hızlarında, nufüz etme işlemi ortaya muazzam bir basınç çıkartır ki bu hidrodinamik olarak düşünülebilir ki bu yüzden jet ve zırh kendi maddi güçlerini göz ardı ederek sürtünmesiz ve sıkıştırılamaz akışkanlar olarak ele alınabilir.

Astar [değiştir]

Liner en yaygın şekli, 40 ila 90 derece arasında bir iç apeks açısı olan koniktir. Farklı apeks açıları jet kütlesi ve hızının farklı dağıtımları verir. Küçük apeks açıları oluşan jetin çatlamasına yani iki kola ayrılmasına , hatta tüm jet formunun başarısızlığına neden olabilir. Bu belli bir eşiğin üstünde olan çöküş hızına atfedilir, Normal de astar malzemenin toplu ses hızı biraz daha yüksektir. Diğer yaygın olarak kullanılan şekilleri hemisferlerin, lale, trompet, elips, ve bi-koniklerdir. Bu çeşitli şekillerde, farklı hız ve kütle dağıtımları jetlerin verimi etkiler.

Patlayıcı içeriindeki astarda birçok farklı malzeme, çeşitli metlalar ve cam kullanılmaktadır. Derin sızmalar yoğun ve sünek metallar ile elde edilir. Bu yüzden çok yaygın biçimde bakır kullanılır. Günümüz bazı zırh delici silahlarda Molibden veya sözde alaşımları tungsten dolgu ve bakır bağlayıcı (9:1, thus density is ~18 Mg/m3) adapte edilmiştir. . Hemen hemen her sık görülen bir metalik element denenmiştir, bunlar içerisinde aluminyum, volfram, tantal, zayıflatılmış uranyum, kurşun, kalay, kadmiyum, kobalt, magnezyum, titanyum, çinko, zirkonyum, molibden, berilyum, nikel, gümüş, hatta altın ve platin bulunmaktadır. Bu seçilen metaller değişik türden hedeflere karşı farklı etkiler verebilmektedir. Örneğin aliminyum beton hedeflere karşı çok daha başarılıdır.

İlk üretilen tanksavar silahlarında astar malzemesi olarak en çok kullanılan metal bakırdı. Ardından 1970li yıllarda bakıra nazaran çok daha yüksek yoğunluk ve yüksek gerilme oranlarında çok yüksek sünekliğe sahip tantal kullanılmaya başlandı. Diğer yüksek yoğunluklu metal ve alaşımlarının, fiyat, toksisite, radyoaktivite veya süneklik eksikliğine eğilimleri olmasından ötürü sakıncaları bulunuyordu. [3]

İyi bir sızma için, saf metaller iyi sonucu verir. Çünkü saf metallerin gösterdiği büyük süneklik partiküller halinde uzanan jetin parçalanması geciktirir. In charges for oil well completion, however, it is essential that a solid slug or "carrot" not be formed, since it would plug the hole just penetrated and interfere with the influx of oil. In the petroleum industry, therefore, liners are generally fabricated by powder metallurgy, often of pseudo-alloys, which if unsintered, yield jets that are composed mainly of dispersed fine metal particles. Unsintered cold-pressed liners, however, are not waterproof and tend to be brittle, which makes them easy to damage during handling. Bimetallic liners, usually zinc-lined copper, can be used; during jet formation the zinc layer vaporizes and a slug is not formed; the disadvantage is an increased cost and dependency of jet formation on the quality of bonding the two layers. Low-melting-point (below 500 °C) solder/braze-like alloys (e.g., Sn50Pb50, Zn97.6Pb1.6, or pure metals like lead, zinc or cadmium) can be used; these melt before reaching the well casing, and the molten metal does not obstruct the hole. Other alloys, binary eutectics (e.g. Pb88.8Sb11.1, Sn61.9Pd38.1, or Ag71.9Cu28.1), form a metal-matrix composite material with ductile matrix with brittle dendrites; such materials reduce slug formation but are difficult to shape. A metal-matrix composite with discrete inclusions of low-melting material is another option; the inclusions either melt before the jet reaches the well casing, weakening the material, or serve as crack nucleation sites, and the slug breaks up on impact. The dispersion of the second phase can be achieved also with castable alloys (e.g., copper with a low-melting-point metal insoluble in copper, such as bismuth, 1-5% lithium, or up to 50% (usually 15-30%) lead; the size of inclusions can be adjusted by thermal treatment. Non-homogeneous distribution of the inclusions can also be achieved. Other additives can modify the alloy properties; tin (4-8%), nickel (up to 30% (often together with tin), up to 8% aluminium, phosphorus (forming brittle phosphides) or 1-5% silicon form brittle inclusions serving as crack initiation sites. Up to 30% zinc can be added to lower the material cost and to form additional brittle phases.[4]

Oksit cam astarları,düşük yoğunlukta jet ürettiğinden bu nedenle daha az penetrasyon derinliği elde edilir. Çift katmanlı astarlarda, bir tabakada daha az yoğun ama pyrophoric metal bulunursa (örneğin aluminyum veya magnezyum), bu zırh delici eylemi kışkırtıcı efektler arttırmak için de kullanılabilir; Bunun için patlayıcı kaynağı kullanılır ki metal-metal arabirimi homojen ise, önemli miktarda intermetalik içermez, ve bu iki katmanın jet oluşumuna olumsuz etkisi yoktur.[5]

The penetration depth is proportional to the maximum length of the jet, which is a product of the jet tip velocity and time to particulation. The jet tip velocity depends on bulk sound velocity in the liner material, the time to particulation is dependent on the ductility of the material. The maximum achievable jet velocity is roughly 2.34 times the sound velocity in the material.[6] The speed can reach 10 km/s, peaking some 40 microseconds after detonation; the cone tip is subjected to acceleration of about 25 million g. The jet tail reaches about 2–5 km/s. The pressure between the jet tip and the target can reach one terapascal. The immense pressure makes the metal flow like a liquid, though x-ray diffraction has shown the metal stays solid; one of the theories explaining this behavior proposes molten core and solid sheath of the jet. The best materials are face-centered cubic metals, as they are the most ductile, but even graphite and zero-ductility ceramic cones show significant penetration.[7]

II. Dünya Savaşı sırasında,astar gömleklerinde kullanılmak üzere diğer malzemeler denenmiş ya da araştırılmıştır ancak, ençok bakır veya çelikten yapılmıştır. The precision of the charge's construction and its detonation mode were both inferior to modern warheads. This lower precision caused the jet to curve and to break up at an earlier time and hence at a shorter distance. The resulting dispersion decreased the penetration depth for a given cone diameter and also shortened the optimum standoff distance. Since the charges were less effective at larger standoffs, yan ve taret gömleği (bilinen adıyla Schürzen) takılan bazı Alman tanklarını Rus tanksavar tüfeği ateşine karşı korumuştur. [8] were fortuitously found to give the jet room to disperse and hence reduce its penetrating ability.

The use of add-on spaced armor skirts on armoured vehicles may have the opposite effect and instead increase the penetration of some shape charge warheads[kaynak belirtilmeli]. Due to constraints in the length of the projectile/missile, the built in stand-off on many warheads is not the optimum distance. The skirting effectively increases the distance between the armor and the target, providing the warhead with a more optimum standoff and greater penetration if the optimum stand-off is not drastically exceeded. Skirting should not be confused with cage armor which is used to damage the fusing system of RPG-7 projectiles. The armour works by deforming the inner and outer ogives and shorting the firing circuit between the rocket's piezoelectric nose probe and rear fuse assembly. Also cage armour can also cause the projectile to pitch up or down on impact increasing the penetration path for the shape charges penetration stream. If the nose probe strikes between one of the cage armour slats, the warhead will function as normal.

The spacing between the shaped charge and its target is critical, as there is an optimum standoff distance at which the deepest penetration is achieved. At short standoffs, the jet does not have room to stretch out, and at long standoffs, it eventually breaks into particles, which then tend to drift off the line of axis and to tumble, so that the successive particles tend to widen rather than deepen the hole. At very long standoffs, velocity is lost to air drag, degrading penetration further.

Patlayıcı [değiştir]

Optimum penetrasyon için, normal olarak yüksek bir patlama hızı ve basınca sahip bir yüksek patlayıcı seçilir. Yüksek performanslı bir anti-zırh savaş başlığında kullanılan en yaygın patlayıcı [HMX] (octogen)dir. Ancak çok hassas olduğu için hiçbir zaman saf halde kullanılmamıştır. Doğal olarak patlayıcı içerisine az miktarda plastik bağlaçlar karıştırılır.Örneğin polimer gümrüklü patlayıcı (PBX) LX-14 gibi, ya da daha az duyarlı TNT ile karıştırılarak Octol oluşturur. Diğer yüksek performans patlayıcıları ise RDX bulunan kompozisyonlar, PBXs veya TNT karışımları (Composition B ve Cyclotol) veya ciladır ( Cyclonites). Bazı patlayıcıların patlama ve patlama sıcaklığı artırmak için toz alüminyum dahil edilir. Ancak bu ilave malzeme boşluklu imla hakkının etkinliğini azaltır. İlk başlarda içerisine çok yüksek performanslı ama hassas CL-20 kullanılan savaş başlığı, bu patlayıcının hassasiyeti nedeniyle, şu anda, PBX kompozit LX-19 şeklinde patlayıcı ile değiştirilmiştir. (CL-20 ve Estane binder)

Diğer özellikleri [değiştir]

Dalga kılavuzu is a body (typically a disc or cylindrical block) of an inert material (typically solid or foamed plastic, but sometimes metal, perhaps hollow) inserted within the explosive for the purpose of changing the path of the detonation wave. The effect is to modify the collapse of the cone and resulting jet formation, with the intent of increasing penetration performance. Waveshapers are often used to save space; a shorter charge can achieve the same performance as a longer one without a waveshaper.

Another useful design feature is sub-calibration, the use of a liner having a smaller diameter (caliber) than the explosive charge. In an ordinary charge, the explosive near the base of the cone is so thin that it is unable to accelerate the adjacent liner to sufficient velocity to form an effective jet. In a sub-calibrated charge, this part of the device is effectively cut off, resulting in a shorter charge with the same performance.

Medyadaki örnekleri [değiştir]

Gelecek Silahlar programı Discovery Channel 'Krakatoa' ,[9] Alford Technologies tarafından tasarlanmış basit şekilli şarj silah sistemini [10] göstermektedir. Silah basit bir plastik dış kabuk, bir bakır koni ve plastik patlayıcı bir ses oluşuyordu. Düzenek birkaç metreden 25 mm kalınlığındaki çelik zırhın içine işleyebilmiştir.

Boşluklu imla hakkı varyasyonları [değiştir]

Birkaç farklı formları vardır.

Doğrusal biçimli patlayıcılar [değiştir]

Doğrusal şeklinde patlayıcılar

Doğrusal biçimli patlayıcılar (Linear Shaped Charge (LSC) V-şeklindeki profile ve değişen uzunlukta bir astara sahiptir. Astar patlayıcı ile çevrili olup, patlayıcı sonra bu patlamayı korumak ve sınırlandırmak (bastırıp sıkıştırmak) için hizmete uygun bir malzeme ile kaplıdır. Patlayıcı astar ucunun üstündeki patlayıcı ile ateşlenir. Patlama astarı sürekli, bıçağa benzer(düzlemsel) bir jete dönüştürür. Bu jet patlayıcı miktarına göre yoluna çıkan herhangi bir kalınlıktaki materyali keser.Karmaşık geometriklerin kesimi için doğrusal biçimli patlayıcıların esnek sürümleri de bulunmaktadır. Bunun için kurşun ve yüksek yoğunlukta köpük ile kaplı biçimlendirilebilir/esnek astar malzeme kullanılır. PONE’lar haddelenmiş çelik kirişleri (RSJ) ve binaların kontrollü yıkımı gibi yapısal hedefleri kesmek için yaygın olarak kullanılmaktadır. PONE’lar ayrıca uzay mekiklerin çok aşamalı roketlerini ayırmak için kullanılır.

Patlayarak oluşan nüfuz edici [değiştir]

Ana madde: Patlayarak oluşan nüfuz edici
PONE oluşumu. USAF Research Laboratory

Patlayarak Oluşan Nüfuz Edici (İngilizce explosively formed penetrator-EFP) ya da bilinen adlarıyla Kendinden Dövme Patlayıcı (Self-Forging Fragment (SFF)), Patlayarak Şekillendirilmiş Mermi (Explosively Formed Projectile (EFP)), Kendinden Dövme Mermi (SElf-FOrging Projectile (SEFOP)), Tabaka Patlayıcı, ve Misznay-Schardin (MS) Patlayıcı. PONE yumuşak ve işlenmemiş metal parçasının( bakır, demir veya tantal) patlayıcının( çok daha az paylayıcı kullanarak) patlaması ile şekil değiştirmesi ve yüksek çıkış hızına sahip mermiye dönüşmesidir. Bu işlenmemiş metal parçası, hedefe doğru saniyede iki kilometre hıza uulaştığı tahmin edilmektedir. Klaik boşluklu imla hakkına nazaran PONE’ların en önemli artısı muazzam etkinliğidir ki bu normal patlayıcının çapının yüzlerce katına eşittir.

The EFP is relatively unaffected by first-generation reactive armor and can travel up to perhaps 1000 charge diameters (CDs) before its velocity becomes ineffective at penetrating armor due to aerodynamic drag, or successfully hitting the target becomes a problem. The impact of a ball or slug EFP normally causes a large-diameter but relatively shallow hole, of, at most, a couple of CDs. If the EFP perforates the armor, spalling and extensive behind armor effects (BAE, also called behind armor damage, BAD) will occur. The BAE is mainly caused by the high temperature and velocity armor and slug fragments being injected into the interior space and the overpressure (blast) caused by this debris. More modern EFP warhead versions, through the use of advanced initiation modes, can also produce long-rods (stretched slugs), multi-slugs and finned rod/slug projectiles. The long-rods are able to penetrate a much greater depth of armor, at some loss to BAE, multi-slugs are better at defeating light and/or area targets and the finned projectiles have greatly enhanced accuracy. The use of this warhead type is mainly restricted to lightly armored areas of main battle tanks (MBT), the top, belly and rear armored areas for example. Its use in the attack of other less heavily protected armored fighting vehicles (AFV) and in the breaching of material targets (buildings, bunkers, bridge supports, etc.), it is well suited. The newer rod projectiles may be effective against the more heavily armored areas of MBTs. Weapons using the EFP principle have already been used in combat; the "smart" submunitions in the CBU-97 cluster bomb used by the US Air Force and Navy in the 2003 Iraq war employed this principle, and the US Army is reportedly experimenting with precision-guided artillery shells under Project SADARM (Seek And Destroy ARMor). There are also various other projectile (BONUS, DM 642) and rocket submunitions (Motiv-3M, DM 642) and mines (MIFF, TMRP-6) that use EFP principle. Examples of EFP warheads are US patents 5038683[11] and US6606951.[12]

Peşpeşe sıralı(tandem) savaş başlığı [değiştir]

Bazı günümüz tanksavar silahlarında (RPG-27, RPG-29) ve füzelerde (TOW 2B, ERYX, HOT, MILAN) kullanılan peşpeşe sıralı savaş başlıklı boşluklu imla hakkı basit olarak biri önde diğeri arkada bulunan ve aralarında belirli bir mesafe bulunan iki boşluklu imla hakkından oluşur. İlk olarak 1980li yıllarda geliştirilen TOW-2B tanksavar silahında kullanılmıştır. Sikahın gelişimindeki en önemli etken ABD Ordusu üzerindeki medya ve ABD Kongresinden gelen baskılardır. Bunun sebebi NATO envanterinde bulunan tanksavar silahlarının SSCB tarafından geliştirilen yeni nesil Reaktif zırhla kaplı tanklara karşı etkisiz kaldığının anlaşılmasıydı. Ordu bunun üzerine 40mm öncü boşluklu imla haklı savaş başlığını TOW-2B uyarladı. [13] Genellikle, öncelikli amacı Era zırhı ve fayansı bozmaya yönelik olan öncü patlayıcı arkasındakine nazaran daha küçüktü. Buna örnek peşpeşe sıralı savaş başlıkları US patents 7363862[14] ve US 5561261 dir.[15] ABD yapımı Hellfire antizırh füzesi ikiside aynı çapa sahip boşluklu imla haklı savaş başlıkları tasarımı ile bir müdendislik harikasıdır. Son olarak Rusya 125 mmlik tank topu için aynı mantıkla çalışan bir top mermisi geliştirmiştir. Yapılan denemelerde arka kısımda bulunan set öndeki sete müdahale etmiş buda merminin sızma etkisini azaltmıştır. Sonuç olarak hem Hellfire hem de Rus yapımı 125mm muhimmata ait aynı çaptaki peşpeşe sıralı savaş başlıkları zırha nüfuz etmesi azalmış ancak Sonraki zırh etkisi denilen gerideki zırha yaptığı etki ve darbe artmıştır.

Voitenko kompresörü [değiştir]

Ana madde: Voitenko kompresörü

1965 yılında bir Rus biliminsanı tarafından geliştirilen araç, asıl amacı kalın zırha sızmak olan boşluklu imla hakkını şok dalgalarına dönüştürmekti. Elde edilen araç, görünüşte küçük bir rüzgar tüneline benziyordu. Adı da Voitenko kompresörüydü.[16] Voitenko kompresöründe başlıklı imla hakkı ile uysal çelik plaka arasında test gazı bulunuyordu. Boşluklu imla hakkı ateşlendiğinde enerjinin büyük bir kısmı çelik levhaya odaklanıyor ve onu ileri ittiyordu. Bu itme levhanın diğer tarafındaki gaza baskı yaratıyordu. Ames bu fikri kendinden imhalı şok tüpü olarak çevirdi. 66-pound ağırlığındaki boşluklu imha hakkı ile 3 cm kalınlığında 2 metre uzunluğunda cam duvarlı tüp içerisindeki gaz hızlandırıldı. Ortaya çıkan hız saniyede 220,000 feet (67 km/sn)di. Patlama sonucunda tüm düzenek tahrip oldu ama çok faydalı veriler elde edildi. [17] Tipik bir Voitenko kompesöründe, boşluklu imla hakkı ile hızlandırılan hidrojen gazı ince bir diski 40 km/s hıza ulaştırmıştır. [18][19] Voitenko kompresörü üzerinde ufak değişiklikler ile elde edilen konsept ile super-şıkıştırılmış patlama elde edilmiştir.[20][21] Ama cihazın çelik kompresör odasında geleneksel gaz karışımı yerine şıkıştırılabilir sıvı veya katı yakıt kullanılmıştır.[22][23] Bu teknolojinin dahada geliştirilmişi patlayıcı elmas örs hücresi,[24][25][26][27] birden fazla aksi yönde boşluklu imla hakkı [28] hidrojen gibi bir yakıt hafif çelik içerisine kapsüllenir.Bu cihazlarda kullanılan yakıtlar, ikincil yanma reaksiyonları ve uzun patlamanın dürtü ile birlikte, yakıt-hava ve thermobaric patlayıcılarla karşılaşılan benzer koşullar üretir.[29][30][31][32]

Nükleer boşluklu imla hakkı [değiştir]

Project Orion nükleer itme sistemi ile ilgili tasarım ve denemede kullanılan nükleer boşluklu imla hakkı ile ilgili bir bilgi yoktur. Ancak nükleer boşluklu imla hakkı bulunan başlık kullanıldığına dair şüphe yoktur. [33] 1950li yılların sonları ile 1961 arasındaki tasarımlarda [34] 22.5 derecelik bir koni içine paralelleştirilmiş verim noktasına ulaşmıştı.[35]

Ayrıca bakınız [değiştir]

Kaynaklar [değiştir]

Notes
  1. ^ Donald R. Kennedy, "History of the Shaped Charge Effect, The First 100 Years", D.R. Kennedy and Associates, Inc., Mountain View, California, 1983
  2. ^ "Shaped Charge". globalsecurity.org. http://www.globalsecurity.org/military/systems/munitions/bullets2-shaped-charge.htm. 
  3. ^ http://books.google.com/books?id=fIu58uZTE-gC&pg=PA218&dq=shaped+charge+liner+alloy&hl=en&ei=lMciTK7fE8ejsQbKreCnBA&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=8&ved=0CE0Q6AEwBw#v=onepage&q&f=false
  4. ^ http://www.freepatentsonline.com/5098487.html
  5. ^ "Method of making a bimetallic shaped-charge liner" U.S. Patent 4.807.795
  6. ^ Manfred Held Liners for shaped charges, Journal of Battlefield Technology, vol 4, no 3, November 2001
  7. ^ Alistair Doig, "Some metallurgical aspects of shaped charge liners", Journal of Battlefield Technology, Vol 1, no 1, March 1998
  8. ^ Hilary L. Doyle, Thomas L. Jentz, Tom Jentz, and Tony Bryan. Panzerkampfwagen IV Ausf.G, H and J 1942–45. Google Books. http://books.google.co.nz/books?id=q7rrMe15jhwC&pg=PT15&lpg=PT15&dq=when+was+schurzen+introduced%3F%3F&source=web&ots=4u3RIPaPfv&sig=9gXmoAz94m5gFk7F88wAyQI3jDI&hl=en. 
  9. ^ "YouTube - Future Weapons:Krakatoa". DiscoveryNetworks. http://www.youtube.com/watch?v=PqO15oyWueE. 
  10. ^ "Explosives.net - Products". Alford Technologies. http://www.explosives.net/modules.php?name=Products&pa=list_categories&pid=20&cid=6&cid2=0&cid3=0&cid4=0. 
  11. ^ Ernest L.Baker,Pai-Lien Lu,Brian Fuchs and Barry Fishburn(1991)"High explosive assembly for projecting high velocity long rods"
  12. ^ Arnold S.Klein(2003)"Bounding Anti-tank/Anti-vehicle weapon"
  13. ^ Goodman A. "ARMY ANTITANK CANDIDATES PROLIFERATE" Armed Forces Journal International/December 1987 page 23
  14. ^ Jason C.Gilliam and Darin L.Kielsmeier(2008)"Multi-purpose single initiated tandem warhead"
  15. ^ Klaus Lindstadt and Manfred Klare(1996)"Tandem warhead with a secondary projectile"
  16. ^ NASA, "The Suicidal Wind Tunnel"
  17. ^ GlobalSecurity"Shaped Charge History"
  18. ^ Explosive Accelerators"Voitenko Implosion Gun"
  19. ^ I.I. Glass and J.C. Poinssot, "IMPLOSION DRIVEN SHOCK TUBE"
  20. ^ Shuzo Fujiwara (1992) "Explosive Technique for Generation of High Dynamic Pressure"
  21. ^ Z.Y. Liu, "Overdriven Detonation of Explosives due to High-Speed Plate Impact"
  22. ^ Zhang, Fan (Medicine Hat, Alberta) Murray, Stephen Burke (Medicine Hat, Alberta), Higgins, Andrew (Montreal, Quebec) (2005) "[http://www.wipo.int/pctdb/images4/PCT-PAGES/2006/102006/06024137/06024137.pdf Bu teknolojinin bir diğer uzantısı, patlayıcı elmas anvil hücre,
  23. ^ Jerry Pentel and Gary G. Fairbanks(1992)"Multiple Stage Munition"
  24. ^ John M. Heberlin(2006)"Enhancement of Solid Explosive Munitions Using Reflective Casings"
  25. ^ Frederick J. Mayer(1988)"Materials Processing Using Chemically Driven Spherically Symmetric Implosions"
  26. ^ Donald R. Garrett(1972)"Diamond Implosion Apparatus"
  27. ^ L.V. Al'tshuler, K.K. Krupnikov, V.N. Panov and R.F. Trunin(1996)"Explosive laboratory devices for shock wave compression studies"
  28. ^ A. A. Giardini and J. E. Tydings(1962)"Diamond Synthesis: Observations On The Mechanism of Formation"
  29. ^ Lawrence Livermore National Laboratory (2004) "Going To Extremes"
  30. ^ Raymond Jeanloz, Peter M. Celliers, Gilbert W.Collins, Jon H. Eggert, Kanani K.M. Lee, R. Stewart McWilliams, Stephanie Brygoo and Paul Loubeyre (2007) Achieving high-density states through shock-wave loading of precompressed samples"
  31. ^ F. Winterberg "Conjectured Metastable Super-Explosives formed under High Pressure for Thermonuclear Ignition"
  32. ^ Young K. Bae (2008)" Metastable Innershell Molecular State (MIMS)"
  33. ^ Andre Gsponer (2008) "Fourth Generation Nuclear Weapons: Military Effectiveness and Collateral Effects"
  34. ^ Dyson, George, Project Orion: The Atomic Spaceship 1957–1965, p. 113. ISBN 0-140-27732-3.
  35. ^ Dyson, Project Orion, p. 220.
Bibliography
  • Fundamentals of Shaped Charges, W.P. Walters, J.A. Zukas, John Wiley & Sons Inc., June 1989, ISBN 0-471-62172-2.
  • Tactical Missile Warheads, Joseph Carleone (ed.), Progress in Astronautics and Aeronautics Series (V-155), Published by AIAA, 1993, ISBN 1-56347-067-5.

Dış bağlantılar [değiştir]

"http://tr.wikipedia.org/w/index.php?title=Boşluklu_imla_hakkı&oldid=13139159" adresinden alındı.