Beypınarı, Lapseki

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Beypınar
—  Köy  —
Çanakkale
Çanakkale
Ülke Türkiye Türkiye
Coğrafi bölge Marmara Bölgesi
İl Çanakkale
İlçe Lapseki
Nüfus (2000)[1]
 - Toplam 61
Zaman dilimi DAZD (+2)
 - Yaz (YSU) DAYZD (+3)
İl alan kodu 286
İl plaka kodu 17
Posta kodu 17800
İnternet sitesi: [2]

Beypınarı, Çanakkale ilinin Lapseki ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

1873 yılında kurulmuştur.Bulgaristan Lofça, Dermantsi köyünden göç edilmiştir.Köy Pomak köyü olmadığı halde, etraf köyler tarafından Pomak olarak bilinmektedir.Bunun sebebide, geldikleri Dermantsi(Dermanlar,''kaynak:Bulgaristan Türk Köyleri)köyünde Pomak'larla birlikte yaşayıp,onlardan Pomakça'yı öğrenmeleridir.Geldikleri zaman,bazı özel meseleleri etraf köylülerin yanında Pomakça konuşmuşlar ,bu yüzden kendilerine Pomak denilmiş ve böyle devam edegelmiştir.Zaten köy yerleşimini tamamladıktan sonra Pomakça konuşan olmamıştır. Adını beylerin pınarından almıştır.Bölgenin, orman işletmesi daha önce Beypınar Köyündeydi.Çok partili sisteme geçtikten sonra orman işletmesi Lapseki kazasına kaldırılmıştır.Köy ayrıca bulunduğu bölgede çok önemli bir yere sahip olup bölgenin alışveriş merkezidir.Terzisi,arabacısı,manifaturası,bakkal dükkânlarıyla geçmişte çok önemli bir yere sahiptir.Bölgede saygın bir köydür.Zamanla bütün esnaflar kasabalara göç etmiştir.Köyün yanlarında küçük köyler vardır.köyün güneyinde Çataltepe adında küçük bir boşnak köyü vardır.Köyün batısında Nusretiye adında boşnak ve pomak karışımı bir köy vardır.Köyün kuzeyinde Doğandere ve Dışbudak köyü vardır. Doğandere köyü kırcalı olup Kırcaaliden gelmektedir.Dışbudak köyüde macır(muhacir) köyüdür.Ayrıca bu bölgede yapılan ilk cami Beypınar köyündedir.Cami eski olmasıyla birlikte tarihi eser özelliğine sahiptir.

Kültür[değiştir | kaynağı değiştir]

Köy kısa zamanda bulunduğu bölgeye ayak uydurmuştur. Köyde İstanbul şivesi konuşulur. Köyün geleneksel adetleri vardır. Bayramlarda, köyün bütün erkekleri bayram namazından sonra topluca mezarlığa gidip dualar okuyup bayramlaştıktan sonra köyün çocuklarına şeker ve hediyeler dağıtırlar. Böylece köy geleneği sürdürülmektedir. Ayrıca köyde Çanakkale savaşı ve kore savaşı şehidleri ve gazileri vardır. Köyde mısır ve nohut ekmeği yapılır. Mısır unundan yapılan kaçamak,düğünlerde yapılan keşkek nefis olur.Eskiden çocuklar yazın günebakan saplarından arabacık yaparlar,gölete balık tutmaya giderlerdi.Sabahtan akşama kadar harmanlıkta taşlardan yaptıkları kale lerde futbol oynarlardı.Susayınca ağızlarını çeşmeye dayayıp kana kana su içerlerdi,çeşme başında dinlenirlerdi.Baharda çilek tarlalarına dalar patlayıncaya kadar çilek yerlerdi.Geceleri tv olmadığı dönemlerde çekirdek kavrulur,mısır patlatılır veya bahçede yakılan ateşte patatesler pişirilir,masallar anlatılır,sohbet edilirdi.Musaçeşmede rakılar içilip oğlaklar çevrilir,dana lar sıyrılırdı.Zaman geçtikçe gençlerden bir kaçı hariç şehirlere ekmek parası uğruna çalışmaya gittiler,köyde sadece yaşlı nüfus kaldı.

Coğrafya[değiştir | kaynağı değiştir]

Çanakkale iline 75 km, Lapseki ilçesine 43 km, Bigaya ise 25 km uzaklıktadır.Köy geniş bir araziye sahip olmakla beraber arazileri oldukça engebelidir. Nispeten daha az engebeli araziler akarsu kenarlarında yer alır. Köyün kenarından bir çay akmaktadır ve çayın üzerinde, Nusretiye köyü tarafında sulama amaçlı Nusretiye Göleti bulunur. Köyün arazisinden, göletten gelen sulama kanalları geçer. Köy su bakımından oldukçe zengindir.Gölette tatlı su balıklarından sazan bulunur. Köyün yakınlarında pırnal meşesi ve davulga ağaçlarından ve piren bitkisinden oluşan fundalıklar yeralır. Ayrıca yer yer meşe, ahlat ve güvem ağaçları da tarla kenarlarında ve fundalıklarda görülür. Yukarılara doğru çıkıldıkça da meşe hakimiyeti ortaya çıkar. Akarsu kenarlarında ise gür ve boylu çınar ve söğüt ağaçları uzanır. Köy belki de bu ülkenin en iyi coğrafi yapısına sahiptir.

İklim[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyün iklimi, Marmara iklimi etki alanı içerisindedir. Ancak bu iklim biraz karasal özellik gösterir ve kışlar sert geçer. Bölgede kışın kar yağışı görülür.

Nüfus[değiştir | kaynağı değiştir]

Yıllara göre köy nüfus verileri
2007
2000 61
1997 68

Ekonomi[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Akarsu kenarındaki arazilerde ve nispeten az eğimli yerlerde tarla fasulyesi, salçalık domates, biber ve mısır tarımı yapılırken, daha yukarılara çıkıldıkça buğday ve ayçiçeği yetiştirilmektedir. Son yıllarda da kiraz yetiştirilmeye başlanmıştır. Köy de genç nüfus azdır, nufusun %80 ni emeklidir.

Muhtarlık[değiştir | kaynağı değiştir]

Yerleşim yerinin köy tüzel kişiliği alması ile birlikte köyün tüzel kişiliğini temsil etmesi için köy muhtarlık seçimleri de yapılmaktadır.

Seçildikleri yıllara göre köy muhtarları:

2009 - Levent UZ ( KUŞÇU )
2004 - Cahit Bilgin
1999 - Hasan Güney
1994 - Hasan Güney
1989 - Ahmet Sezen
1984 - Ahmet Sezen
{(2009)} - Levent UZ

Ayrıca Levent UZ Lapsekinin en genç muhtarı seçildi.

Altyapı bilgileri[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyde köy şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]