Bektaşi Fıkraları

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Basmala.svg
Nizârî Bâtınî-İsmâ‘îl’îyye, Hurûf’îyye, Keysân’îyye ve İmâm’îyye-i İsnâ‘aşer’îyye Şîʿîliğiyle alâkalı bir dizidir.
Alevisme.png

Şîʿa-i Bâtın’îyye

ALEVÎLİK

Bektaşi Fıkraları, Bektaşi olarak bilinen tarikat/inanç grubu mensuplarıyla ilgili, halk arasında sıkça anlatılan fıkralar.

Özellikle Türk Edebiyatı içinde Bektaşi fıkralarının özel bir yeri vardır. Bektaşiler'in dine yaklaşımı "batini" (sadece cümlenin doğrudan verdiği mana değil, bu sözcüklerin bir simge olarak kullanılması yoluyla, simgenin içinde saklı bulunan diğer anlamların da gündeme alınması batını özelliği meydana getirir) bakış açısıyla olduğu için dinin sadece dış yönünü görenler mizahi bir dille eleştirilmektedir. Bektaşi fıkraları asla kimsenin yüzünü kızartacak fıkralar değildir. İnce, hiciv içeren fıkralardır. Bektaşi fıkraları çoğu zaman yobazlıkla, bağnazlıkla, tutuculukla ilgili hicivler içerir. Fakat bunları incitmeden, kimseyi aşağılamadan, gerekirse kendisiyle dalga geçerek yapar. Ayrıca, Bektaşi fıkralarının temel özelliklerinden biri Bektaşi kimliğinin hazır cevaplığını yansıtmasıdır.

Bektaşi fıkraları, Türkiye'de ve Balkan ülkelerinde yaşayan Alevilerce ve Bektaşilerce de kabul görür.[1][2]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Bektaşi fıkraları". Alevi Bektaşi araştırma sitesi. http://www.alevibektasi.org/index.php?option=com_content&view=category&layout=blog&id=49&Itemid=68. Erişim tarihi: 12.3.2013. 
  2. ^ "Bektashi jokes". The Bektashi Order of Dervishes. http://bektashiorder.com/joke-1. Erişim tarihi: 12.3.2013.