Barnabas İncili

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Barnabas İncili, Roma Katolik Kilisesi tarafından yasaklanan incillerden biri. İsa'nın öğrencilerinden Barnabas tarafından yazıldığı iddia edilmektedir.

Barnabas İncili'nde teslis inancı reddedilmiş ve İsa'nın ilahlığı kabul edilmemiştir. İkinci olarak, Barnabas İncili'nde İbrahim tarafından kurban edilmek istenen kişi İsmail olarak gösterilmiştir. Oysaki Hıristiyanlık inancında İbrahim'in İshak'ı kurban etmek istediği benimsenmiştir.

Barnabas İncili'nin yasaklanması 325 yılında gerçekleşmiştir. Bazı kişilerin iddialarına göre İznik Konsili'nin toplanmasından çıkan karar doğrultusunda teslis inancı resmîleştirilip Katolik Kilisesi için o ana kadar yazılan üçyüz farklı İncil'den sadece teslis inancını benimseyen dört tanesi kullanılmak üzere seçilerek diğer bütün İncillerin yok edilmesi kararı verilmiştir. Barnabas İncili de bu yasaklanıp yok edilen İncillerin içerisinde bulunmaktadır fakat bu iddia herhangi bir şekilde kanıtlanamamıştır.[1]

Bugün elde mevcut olan en eski Barnabas İncili nüshası, 1709 yılında Prusya Kralı'nın sarayında danışman olarak çalışan Krimer'in elinde bulunmuş olup İtalyanca olarak yazılmıştır.

İsa'nın anadili olduğuna inanılan Aramice kullanılmış olması Barnabas İncili'nin en önemli özelliğidir. Vatikan tarafından "apokrif" incil olarak tanımlanmaktadır; yani varlığı kabul edilen ancak içeriği Vatikan tarafından kabul edilmeyen inciller sınıfındadır.

Ayrıca Türk Özel Kuvvetler Komutanlığı'nda orijinal bir nüshasının bulunduğu ve özel olarak korunduğu bilgisi zaman zaman basına yansımıştır.[2][kaynak belirtilmeli]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]