Baba Zula

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Baba Zula konserde

Baba Zula, 1996'da Levent Akman, Murat Ertel ve Emre Onel tarafından kurulmuş olan müzik grubudur. Grup parçalarını; geleneksel Türk müzik aletlerini kullanırken yine Türk halk müziği usüllerinden ve elektronik müziğin olanaklarından yararlanarak, kendi melodi, ritim ve sözleri ile yaratmaktadır.

Grup müziklerini 'Uzay yolu oryantal müziği' olarak lanse etmektedir. Müzisyenler, konser sırasında rengarenk kostümler giymekte; çengi ve dansözler, ışın tabancaları gösterileri, projektörle duvara yansıtılan canlı çizimler, striptiz şovları konsere eşlik etmektedir. Anadolu fikir ve görüşlerinin başını çeken alevi inancından da etkilenen grup bu bağlamda evrensel müzik iradesine Anadolu fikrini de katmaktadır.

Oluşumu[değiştir | kaynağı değiştir]

Ertel'e göre Baba Zula, 1996 yılında Derviş Zaim'in yeni tamamladığı Tabutta Rövaşata filmi için grubun öncülü sayılabilecek olan Zen'den yeni müzikler istemesi sonrasında oluştu. Grup Baba Zula ismini bu projeyle birlikte seçti[1]. Film için yaptıkları çalışma sonrasında ismi tutmayı düşünmeyen grup gelen başarı ve konser talepleri ile birlikte William MacBeath, Ralph Carney gibi isimlerle birlikte çalışmaya başlamış ve grubun konuk sanatçılarla çalışma formülü böylece oluşmuştur.

Albümler, turne ve konserler[değiştir | kaynağı değiştir]

Çoşar Kamçı ve Elena Hristova

Baba Zula'nın ilk albümü grubun Tabutta Rövaşata için 1996'da kaydettiği özgün müziklerden oluşmaktadır. Aynı adlı albümdeki dört parçada filmde rol alan Ahmet Uğurlu, Tuncel Kurtiz ve Ayşen Aydemir'in de ses kayıtları bulunmaktadır. 1999 yılında çıkan Üç Oyundan Onyedi Müzik albümünde ise Küçük Prens, Kurbağa Öyküleri ve Mutfak Kazaları adlı tiyatro oyunlarının sahnelemeleri için hazırlanan müzikler bir araya toplandı. Ralph Carney, Brenna MacCrimmon ve Selim Sesler albüme katkı sağlayan konuk sanatçılardan bazılarıdır. Grup 2001 yılında Ahmet Çadırcı'nın yönetmenliğini yaptığı Renkli Türkçenin müziklerini albüm yaptı. Mayıs 2003'te yayımlanan Ruhani Oyun Havaları albümünde Kanadalı halk müziği şarkıcısı ve müzikolog Brenna MacCrimmon yer almış, albümün miksajını Neil Fraser (Mad Professor) yapmıştır.

2004 yılında Roskilde Festivali'nde, Fransa'da Printemps de Bourges'de ve Berlin'de Şimdi/Now Festivali'nde konserler verdi. Altın Ayı ödülü alan Fatih Akın'ın yönetmenliğini yaptığı Crossing The Bridge – The Sound of Istanbul'nda grup üyelerinden bazıları rol aldı ve filmde grubun iki parçası kullanıldı. 2005 yılına Duble Oryantal adlı albümleri yayımlandı. Sly & Robbie, Alexander Hacke, Neil Fraser, Özkan Uğur, Mehmet Güreli, Hüsnü Şenlendirici ve Brenna MacCrimmon albümdeki konuk müzisyenlerdir. Grup aynı yıl Temmuz ayında İspanya'da La Mar de Musica'da konser verdi.

Dondurmam Gaymak için hazırlanan parçalardan oluşan albüm Nisan 2006'da yayımlandı. 2006 yılında grup Danimarka turnesi yaptı, Vooruit Festivali (Belçika), Arezzo Wave Festivali (İtalya) ve Bimhuis'te (Amsterdam) konser verdi. 2007'de Atina ve Stockholm konserlerini Marsilya'da düzenlenen bir müzik fuarı olan Babel Med ve Tokyo konserleri izledi. Baba Zula Venedik Bienali'nde Türk Pavyonu açılışını yaptı. 15 Eylül 2007'de altıncı albüm Kökler yayımlandı. Grubun konserlerinde yer bulan "İskender", Neşet Ertaş'ın katkısı olan "Sevsem Öldürürler Sevmesem Öldürürler" ve Pir Sultan Abdal'ın sözleriyle bestelenmiş "Âşıkların Sözü Kalır" albümdeki parçalardan bazılarıdır.

Müzik tarzı ve etkilenmeler[değiştir | kaynağı değiştir]

Baba Zula'nın müziği Zen'e benzemekle birlikte göre daha yalın ve minimaldir. Ertel, Zen'in müziğindeki Batı etkisini fazla bulmaya başlamış, grubun ürettiği müziğin Türk halk müziği etkilerine ve belli tanımlamalar (gam vb.) altında doğaçlamaya daha açık hale gelmesini istemiştir. Bu anlamda Baba Zula'yla grubun Türk müziğinin de barındırdığı şekilde doğaçlamaları daha fazla, geleneksel formlara daha yakın, şarkı odaklı bir anlayışa geçtiği söylenebilir.

Grup üyeleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Murat Ertel elektro bağlamasıyla
  • Murat Ertel – Vokal, saz, diğer yaylılar, theremin (1996- )
  • Levent Akman – Vurmalılar, ritim cihazı (1996- )
  • Çoşar Kamçı – Darbuka (2003- )
  • Ceren Oykut – Konser sırasında canlı çizim (2004- )

Eski üyeler[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Emre Onel – Darbuka, ses örnekleyici (1996-2003)

Diskografi[değiştir | kaynağı değiştir]

Konuk sanatçılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ http://www.innerviews.org/inner/babazula.html Innerviews.org - Baba Zula Reinvigorating Roots by Anil Prasad