Astor Piazzolla

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Astor Piazzolla
Astor Piazzolla.jpg
Doğum 11 Mart 1921
Arjantin
Ölüm 4 Temmuz 1992 (71 yaşında)
Meslek Bandoneonist, Besteci, Orkestra Şefi

Astor Pantaleón Piazzolla, Arjantinli bandoneoncu, Tango Nuevo'nun kurucusu. 11 Mart 1921'de Buenos Aires'e 400 km uzaklıkta Atlantik sahilinde bir sayfiye yeri olan Mar del Plata'da doğdu, 4 Temmuz 1992'de Buenos Aires'te öldü.

İki yaşındayken ailesi New York'a yerleşti, 1937'ye kadar ABD'de yaşadı. Annesi terzi, babası berberdi. Mahalle arkadaşı Rocky Marciano daha sonra dünya ağır sıklet boks şampiyonu olacak, bir grup arkadaşı Kaliforniya'da Alcadraz'da, bir kısmı New York'ta Sing-Sing'de oturmak zorunda (!) kalacaktı. Ama o kendini müziğiyle kurtardı. 10 yaşındayken tango orkestralarının önemli çalgısı bandoneonu ustaca çalışıyla ün kazandı, 1934'te tango şarkıcılarının kralı sayılan Carlos Gardel ile çalmaya başladı. Piazzolla bestelediği oda müzikleri, senfoniler, bale müzikleri ve tangolarında kendine özgü stiline her zaman sadık kaldı.

1954'te eğitim için bursla Paris'e gitti, ünlü Fransız eğitmen Nadia Boulanger'den ders aldı ve Gerry Mulligan ile de orada tanıştı. Bir yıl sonra Arjantin'e döndü, tangoyu monotonluktan kurtarmak için bir sekizli kurdu ve kendi tango stilini kabul ettirmeyi başardı. O günlerin en ünlü iki tango topluluğu için 200'den fazla parça düzenledi ve Buenos Aires Üniversitesi'nde konser veren ilk tango müzisyeni oldu. Kısa zaman sonra tiyatro toplulukları, film ve plak şirketlerinden beste siparişleri almaya başladı. Paris Opera Orkestrası Yaylı Çalgılar Topluluğu ve La Scala Opera Orkestrası müzisyenleriyle konserler verdi, 100'den fazla kayıt yaptı. Dünyanın en ünlü senfoni orkestraları onun bandoneon konçertolarını yorumladı.

Albümleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Adiós Nonino (1960)
  • Tiempo Nuevo (1962)
  • La Guardia Vieja (1966)
  • ION Studios (1968)
  • María de Buenos Aires (1968)
  • Roma (1972)
  • Libertango (1974)
  • Reunión Cumbre (Summit) (1974) Gerry Mulligan ile birlikte
  • With Amelita Baltar (1974)
  • Buenos Aires (1976)
  • Il Pleut Sur Santiago (1976)
  • Suite Punta del Este (1982)
  • Concierto de Nácar (1983)
  • SWF Rundfunkorchester (1983)
  • Live in Wien Vol.1 (1984)
  • Enrico IV (1984)
  • Green Studio (1984)
  • Teatro Nazionale di Milano (1984)
  • El exilio de Gardel (soundtrack, 1985)
  • Tango: Zero Hour (1986)
  • The New Tango (1987) Gary Burton ile birlikte
  • Sur (1988)
  • La camorra (1989)
  • Hommage a Liege: Concierto para bandoneón y guitarra/Historia del Tango (1988) Liège Philharmonic Orchestra ile Leo Brouwer yönetiminde.
  • Bandoneón sinfónico (1990)
  • The Rough Dancer and the Cyclical Night (Tango apasionado) (1991)
  • Five Tango Sensations (1991) Kronos Quartet ile birlikte
  • Original Tangos from Argentina (1992)
  • The Central Park Concert 1987 (1994)

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynak[değiştir | kaynağı değiştir]