Anzavur Ayaklanması

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Ahmet Anzavur Ayaklanması
İç Cephe-Ayaklanmalar
Tarih Birincisi: 1 Ekim 1919-25 Kasım 1919
İkincisi: 16 Şubat 1920-16 Nisan 1920
Üçüncüsü: 10 Mayıs 192022 Mayıs 1920
Bölge Manyas –Susurluk -Gönen –Ulubat
Sonuç Ayaklanma bastırıldı.
Taraflar
Türkiye Kuva-i Seyyare Osmanlı İmparatorluğu Kuva-i İnzibatiye
Komutanlar
Çerkez Ethem
Yarbay Rahmi Bey[1]
Ahmet Anzavur
Güçler
1. Ayaklanma: ~400[1]
2. Ayaklanma:
2.000 piyade ve atlı, 4 top, 40 makineli tüfek[1][2] ve
Demirci Efe: 600 atlı[1]
1. Ayaklanma: ~450[1]
2. Ayaklanma:
~7.500 isyancı[1],
1 İngiliz harp gemisi[1]
Kayıplar
1. Ayaklanma: 8 ölü, 17 yaralı[1]
2. Ayaklanma: 11 ölü, 34 yaralı[1]
1. Ayaklanma: 20 ölü, 40 yaralı[1]
2. Ayaklanma: Yüksek[1][2]

Ahmet Anzavur Ayaklanması, Kurtuluş Savaşı’na karşı Anadolu’da düzenlenen ayaklanmalardan biridir. İstanbul Hükümeti’nce desteklenmiş olan Anzavur Ayaklanması'nın adı, ayaklanmaya önderlik eden Anzavur Ahmet'ten gelir. Ahmet Anzavur’un önderliğinde çeşitli aralıklarla gelişen ayaklanmalar, esasen Anadolu’daki direnişi kırmaya yönelen iç isyanlar arasında en önemlisi sayılabilir. Çünkü Batı Cephesinin oluşturulması ve Yunan işgalinin durdurulmasının gecikmesine sebep olmuştur.[2]

Ayaklanmanın Sebepleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Birinci Anzavur isyanının sebepleri arasında İngiltere’nin tahriklerini rolü önde gelir. İngiltere Mondros Mütarekesi’nden sonra hakim vaziyete geldiği Boğazlar ve Marmara Denizi’ndeki mevcut durumunu korumak ve devam ettirmek, Kuva-yi Milliye’yi buralara yaklaştırmamak, burada bir tampon bölge meydana getirmek istiyordu.[1] Ayaklanmaların başlıca sebepleri[1]:

1. Anzavur Ayaklanması[değiştir | kaynağı değiştir]

Sivas Kongresi sonrasında İstanbul Hükümeti, Kuva-yi Milliye'cilerin dine ve halifeye karşı oldukları propagandasıyla halkı kışkırtıyordu. Eski bir jandarma subayı olan Anzavur Ahmed’i de Kuzey Ege ve Marmara bölgelerindeki direnişi kırılmakla görevlendirdi. Anzavur Ahmed Eylül 1919'da Biga, Gönen ve Manyas'ta Kuva-yi Milliye karşıtı çalışmalara başladı. 1 Ekim 1919'da başlayan ayaklanmayla, 12 Kasım 1919'da silahlı adamlarıyla Susurluk'a girdi. Ama Kirmastı (Mustafakemalpaşa) yakınlarında Çerkes Ethem kuvvetlerine yenildi.

2. Anzavur Ayaklanması[değiştir | kaynağı değiştir]

Anzavur Ahmed, Şubat 1920'de ikinci kez ayaklandı. Gâvur İmam adlı bir başka ayaklanmacının denetimindeki Biga'yı üs edindi. Ardından Gönen, Manyas, Ulubat, Susurluk, Bandırma ve Karacabey’i ele geçirdi. Çerkes Ethem ve Danişmentli İsmail Efe komutasındaki Kuva-i Seyyare güçleri, zorlu bir savaşın ardından 16 Nisan 1920'de Anzavur Ahmed’in kuvvetlerini dağıttılar.[1] Bunun üzerine 19 Nisan’da Karabiga’ya kaçan Anzavur oradan da bir İngiliz gemisiyle İstanbul’a dönmüştür. Böylece, Batı Cephesi'nin oluşturulmasını ve Yunan işgalinin durdurulmasını geciktiren Anzavur Ayaklanması Nisan ayı sonunda kesin olarak bastırılmış oldu.

3. Anzavur Ayaklanması[değiştir | kaynağı değiştir]

Süleyman Şefik Paşa kendisine sonradan katılan Anzavur Ahmet ile anlaşmazlığa düşünce İstanbul’a dönmüş ve Kuvayı İnzibatiye’nin başına Yarbay Senai geçmiştir. Kuvayı İnzibatiye’nin bu dönemdeki amacı Geyve boğazını alarak Eskişehir istikametinin yolunu açmaktır. Bu amaçla top ve makineli tüfeklerle pekiştirilmiş 2.000 kişilik bir kuvvetle Geyve boğazına taarruza karar verilmiştir.[2] Anzavur Ahmet’in komutası altında 15-16-17 Mayıs’ta saldırılar gerçekleştirilmiş, her defasında geri püskürtülen Anzavur Adapazarı’ndan ayrılarak İstanbul’a dönmüştür.[2] 23 Mayıs’ta yeniden temas edilen Kuvayı İnzibatiye birlikleri ağır bir yenilgiye uğratılmış, 3 subay, 40 kadar er esir edilmiş, 4 topla 4 makineli tüfek ve çok sayıda malzeme ele geçirilmiş, Sapanca ve Adapazarı kurtarılmıştır.[2]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b c d e f g h i j k l m n [1]Atatürk Araştırma Merkezi, Yrd. Doç. Dr. Orhan Hülagü: Anzavur İsyanı, Sayı 40, Cilt: XIV, Mart 1998
  2. ^ a b c d e f [2]Dr. Yunus Kobal: Milli Mücadelede İç Ayaklanmalar, Hacettepe Üniversitesi