André Martinet

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

André Martinet (Fransızca: ɑ̃.dʁe maʁ.ti.nɛ ; Saint-Alban-des-Villards, 12 Nisan 1908 - Châtenay-Malabry, 16 Temmuz 1999) Yapısal dil bilimi üzerine çalışmalarıyla etkili olan Fransız dil bilimci. Eşi Jeanne Martinet de tanınmış bir gösterge bilimcidir.

1937 yılında "La gemination consonantique d'origine expressive dans les langues germaniques" ve "La phonologie du mot en danois" adlı çalışmalarıyla doktorasını tamamladı. 1938'den 1946 yılına kadar "École pratique des hautes études"de araştırma yöneticiliği yaptı. II. Dünya Savaşı sonrası New York'a gitti. 1955 yılına kadar burada kaldı. Bu yıllar boyunca Martinet, Uluslararası Auxiliary Dil Derneği'nde yöneticilik, Columbia Üniversitesi'nde 1947-1955 yılları arasında bölüm başkanlığı hizmetinde bulundu.

Dönüşünde "École Pratique des Hautes Études"deki görevine tekrar getirildi. Sorbonne ve Paris V'de genel dil bilimi bölüm başkanlığı yaptı. Avrupa Dil Bilimi Derneği'nde yöneticilikte bulundu. İşlevsel Dil Bilimi Derneği ile La Linguistique dergisinin kurucusu oldu.

Martinet'nin Prag Dil Bilimi Okulu'na söz dizimi yaklaşımıyla önemli etkisi olmuştur. Aynı zamanda işlevsel dil biliminin öncüsü olarak bilinir.

Yapıtları[değiştir | kaynağı değiştir]

  • (1937), La gémination consonantique d'origine expressive dans les langues germaniques, Copenhague, Munksgaard.
  • (1937), La phonologie du mot en danois, Paris, Klincksieck.
  • (1945), La prononciation du français contemporain, Paris, Droz.
  • (1955), Économie des changements phonétiques, Berne, Francke.
  • (1956), La description phonologique avec application au parler francoprovençal d'Hauteville (Savoie), coll. « Publication romanes et françaises », Genève, Librairie Droz.
  • (1960), Éléments de linguistique générale, Paris, Armand Colin
  • (1962), A functional view of language, Oxford, Clarendon.
  • (1962), Traduction en français : Langue et fonction.
  • (1965), La linguistique synchronique, Paris, Presses universitaires de France.
  • (1969), Le français sans fard, coll. « Sup », Paris, PUF.
  • (1973), Dictionnaire de la prononciation française dans son usage réel, Henriette Walter'la birlikte, Paris, France-Expansion.
  • (1975), Évolution des langues et reconstruction, Paris, PUF.
  • (1975), Studies in Functional Syntax, München, Wilhelm Fink Verlag.
  • (1979), Grammaire fonctionnelle du français, Paris, Didier.
  • (1985), Syntaxe générale.
  • (1986), Des steppes aux océans, Paris, Payot.
  • (1989), Fonction et dynamique des langues, Paris, Armand Colin.
  • (1993), Mémoires d'un linguiste, vivre les langues.

Türkçeye Çevrilen Yapıtları[değiştir | kaynağı değiştir]

  • (1998), İşlevsel Genel Dilbilim, (Çeviren: Berke Vardar), İstanbul, Multilingual.