Akkuyu Nükleer Enerji Santrali

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Akkuyu Nükleer Enerji Santrali, Mersin ilinin Gülnar ilçesinde bulunan Akkuyu mevkiinde inşa edilecek olan nükleer enerji santrali. İnşasının tamamlanması halinde Türkiye'nin ilk nükleer enerji santrali olacaktır. Akkuyu sahası imzalanan ikili devletlerarası anlaşma sonucunda Rus kamu şirketi Atomstroyexport (ROSATOM'a bağlı Atomenergoprom'un alt şirketi) bedelsiz olarak teslim edilmiştir. Rus kamu şirketi buraya kendi bulacağı finansal kaynaklarla nükleer santral inşa edecek ve ürettiği elektriği 15 senelik alım garantisi ile Türk tarafına satacaktır. Santralın ne zaman devreye alınacağına ilişkin kesin tarihler bulunmamaktadır. 1200 MWe'lık dört üniteden oluşacak ve 4800 MWe'lık kurulu gücü ile tek başına Türkiye'nin elektrik üretiminin yaklaşık %6'sını karşılayabilecektir.

Reaktör tipi[değiştir | kaynağı değiştir]

Akkuyu
Akkuyu
Akkuyu Nükleer Enerji Santrali'nin konumu.

Akkuyu Nükleer Enerji Santrali, Rusya'ya ait 3. nesil VVER-1200 (AES-2006) reaktör tasarımını kullanacaktır. Bulgaristan, Finlandiya, Çin ve Hindistan tarafından kullanımda olan VVER 1000 (AES-91) mimarisi üzerine geliştirilmiş olan bu reaktör tipi, en yeni nükleer güvenlik ve radyasyon sızdırma tedbirlerinin yanı sıra, 50 seneye kadar uzatılmış bir reaktör ömrü sunmaktadır. VVER tipi reaktörlerin diğer basınçlı su reaktörlerinden en önemli farkları arasında, yatay buhar üreteçleri ve hekzagonal örgü biçiminde yerleştirilmiş yakıt çubuğu tasarımları gösterilmektedir. Kullanım ömrü dolduğunda reaktörün ısıl verimi sadece %90 kapasiteye inmektedir. Reaktör tesisleri çift koruyucu zırhlı (reaktör kalbi koruma kabı), modern aktif ve pasif güvenlik tedbirleri ile donatılacaktır.

Santrale yönelik eleştiriler[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Prof. Dr. Tolga Yarman'a göre santralin lisansı günümüz şartlarını kapsamıyor. Santralin lisansı 1970 yılından kalma veriler ile 2013 yılında güncelleme yapılmıştır ve o dönemde çevresel etki değerlendirmesi, turizm etki değerlendirmesi ve meyve sebze etki değerlendirmesi yoktu. Ayrıca Three Mile Island, Çernobil reaktör kazası, Fukuşima I Nükleer Santrali kazaları sonrasında güncellenen lisans güvenlik gereksinimleri Akkuyu Nükleer Enerji Santrali için alınmamıştır.
  • 1977 yılında zemin etüdünde işçi olarak çalışan Hüseyin Sarı çalışma yaparken fark ettiği sorunu ifade ediyor: "Yeraltından çıkardığımız toprak kaya değil, kırık kum şeklinde gelirdi. Zeminin sağlam olmadığı o zamandan belliydi. Bir uzman ekibin çıkan taşları inceleyeceğini duyduk. Hemen Sinop'tan bir tır dolusu taş getirttiler. Akkuyu'dan çıkan toprağı tır'a, Sinop'tan gelen taşı da incelenmesi için sandığa boşalttık. Akkuyu yerine Sinop'un taşına sağlam raporu verildi. Yeraltındaki boşlukları doldurmak için her gün 25-30 ton çimento basıyorduk; çimento 300 metre öteden denizden çıkıyordu. Burada zeminin sağlam olduğunu kim söyleyebilir?"
  • Altyapı işlerinde çalışmış olan Süleyman Aytekin yaşadıklarını anlatıyor: "Sahildeki engebeyi düzeltmek için vurduğumuz matkaplar bazı yerlerde 10 metre indiğinde deniz seviyesine denk geliyor, su çıkıyordu. Biz ne olacağını sorduğumuzda susturmak için tehdit ediyorlardı."[1]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Ayrıca bkz.[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]