Ahmetler, Demirci

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Ahmetler
—  Köy  —
Manisa in Turkey.svg
Ülke Türkiye Türkiye
Coğrafi bölge Ege Bölgesi
İl Manisa
İlçe Demirci
Nüfus (2000)[1]
 - Toplam 523
Zaman dilimi DAZD (+2)
 - Yaz (YSU) DAYZD (+3)
İl alan kodu 236
İl plaka kodu 45
Posta kodu 45900
İnternet sitesi: [2]

Ahmetler, Manisa ilinin Demirci ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyün, Ahmet isminde üç Yörüğün, köyün bulunduğu yere yerleşmesi ile Ahmetler ismini aldığı söylenir.

Köy yaklaşık 1750'lerde kurulmuştur. Köyün tarihi eseri olan camisinin yapılış tarihi de 1771'dir. Köye Kurtuluş Savaşı sırasında Yunan askerlerinin sokulmadığı anlatılır. Çünkü köyde Rumca'yı çok iyi bilen insanlar vardır. Bu insanların bir şekilde istilacıların girmesini engellediği köy ihtiyarları tarafından anlatılır.

Kültür[değiştir | kaynağı değiştir]

Düğünler
Düğün törenlerine ve yemeklerine katılmak yazısız bir kuraldır. Düğünlerden önce bütün köylüye "oku şekeri" (davetiye) verilir. Davetiyeyi alan herkes düğün törenine katılır.
Misafir ağırlam
Köye gelen bir misafir; ya muhtarın organizesiyle ya da köyün önegelenlerinin takibiyle yedirilir, içirilir. Eğer yatılı kalması gerekiyorsa konuk edilir, yatırılır.
Yemekler
En meşhur yemeği, tarhana çorbasıdır. Pişirmesi kolay, ekonomik ve besleyicidir. Çünkü içinde; kırmızı biber, nohut, un, soğan gibi besin değeri yüksek ürünler vardır. İkinci meşhur yemeği ise -özellikle düğünlerde- keşkektir.
Cenaze törenleri
Köyde cenaze olduğunda da herkes katılır. Bu da çok önemli bir gelenektir. Mazereti olmadan bu törenlere katılmayanlar ayıplanır.

Coğrafya[değiştir | kaynağı değiştir]

Manisa iline 180, Demirci ilçesine 27, İcikler kasabasına 10, Borlu beldesine 20 km uzaklıktadır.

İklim[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyün iklimi, Akdeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Nüfus[değiştir | kaynağı değiştir]

Yıllara göre köy nüfus verileri
2007
2000 523
1997 558

Ekonomi[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Tarım
Tarımda tütün üreticiliği temel geçim kaynağı olmakla birlikte palamut toplama da önemli geçim kaynaklarındandır. Son yıllarda nüfusun artmasıyla ekilebilir alanların yetersiz olmasından, palamut fiyatlarının geçmişe göre -köy ihtiyarlarının anlattığına göre 60'lı yıllarda bugünkü parayla kg'ı 2 lira- çok düşük olmasından dolayı (bu günlerde 25 krş), çalışmak amacıyla başta İstanbul olmak üzere diğer şehirlere göçler yaşanmaktadır.
Hayvancılık
Özellikle köye içme suyu geldikten sonra (2007), büyükbaş hayvancılık daha da yaygınlaştı. Vatandaşın ayağına süt toplama araçları gelmeye başladı. Bu işe önem verenler de gelirlerini artırmaya başladı. Köyde az da olsa küçükbaş hayvancılığı kapsamlı yapan aileler vardır. Bunun yanında herkesin kendi yiyeceği, sütünü ve ayranını çıkaracağı, kurbanlığını elde edeceği beşer onar keçisi koyunu vardır ve bunları "kezek" usulü otlatmaktadırlar.
Halıcılık
Eskiden el halıcılığı bütün köylü tarafından -özellikle kış mevsimlerinde- kadın-erkek herkes tarafından yapılırken şimdilerde daha az aile tarafından yapılmaktadır.

Ayrıca tarlaların köye olan uzaklığı oldukça fazla olduğu için, yaz mevsiminde genelde herkes yaylaya çıkar.

Altyapı bilgileri[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyde, ilköğretim (1, 2, 3) birleştirilmiş sınıf vardır ancak taşımalı eğitimden de yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vekanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]