Ahmed-i Dâ'i

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Ahmed-i Dâ'i (Osmanlıca ‏أحمد داعي‎), 14. yüzyılın ikinci yarısıyla, 15. yüzyılın başında yaşamış olan, çok eser vermiş alim bir şairdir.

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

Hakkında bilgi veren kaynakların hepsi onun Germiyanlı olduğunu kabul ederlerse de doğum yeri ve tarihi üzerinde değişik bilgiler vermektedirler. Eserlerinden çıkan sonuç, onun Germiyan Beyi II. Yakup, Osmanlı sultanlarından Emir Süleyman (1402-1410), Mehmet Çelebi (1413-1421) devirlerinde yaşadığıdır.[1][2] Germiyan'da iken kadılık yapmıştır. Germiyan'da II. Yakup'un idaresinde olan Ahmed-i Dâ'i, Gemriyan topraklarının Osmanlı himayesine geçmesinden sonra Beyazid'in oğlu Emir Süleyman 'ın yanına gitmiş ve Çeng-name eserini ona sunmuştur. Mehmet Çelebi döneminde sultan adına Tezkiretü'l-evliya adlı eserini kaleme alır. Şairin bu tarihten sonra fazla yaşamadığı sanılmaktadır.Ahmed-i Da'i'nin hayatında Mehmet Çelebi,Musa Çelebi ve Emir Sülayman'ın etkisi çoktur ve hayatı boyunca onlara bağlı kalmıştır.

Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Manzum Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Mensur Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Teressül
  • Sirâcü'l-kulüb
  • Tercüme-i Tıbb-ı Nebevi
  • Miftahü'l-cenne
  • Tercüme-i Tâbir-nâme
  • Tercüme-i Tezkiretü'l-evliya
  • Tercüme-i Eşkal-i Nasır-ı Tusi

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ İsmail Hikmet Ertaylan, Ahmed-i Dâ'i'nin Hayatı ve Eserleri, İstanbul, 1952
  2. ^ ...,Ahmed-i Dâ'i ile İlgili Yeni Bilgiler, TD. C VII, Ankara,1977