Aşk-utangaçlığı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Aşk-utangaçlığı [ Love-shyness ], Bu terim ilk kez Psikolog Brian G. Gilmartin tarafından kronik utangaçlığın özgül bir tipini açıklamak için kullanıldı. 1979'da bu tezin üzerinde çalışmak için Auburn üniversitesi'nden maddi olarak destek aldı. Shyness & Love: Causes, Consequences, and Treatments - (Aşk ve utangaçlık: sebepler , sonuçlar ve tedavi şekilleri) adlı kitabında yayınlanan açıklamasına göre; Aşktan-utanan insanlar, potansiyel romantik ve seksüel partnerler'in bulunduğu gündelik ilişkilerde kendilerini iddialı hissetmekte zorluk çekerler. Örneğin, aşktan-utanan heteroseksüel bir erkek, endişelerinden dolayı, bayanlarla arkadaşlık kurmakta zorlanabilir.

Dr. Gilmartin bu olguyu yalnızca heteroseksüel erkekler üzerinde araştırdı. Gilmartin'in kitabı 1987'de University Books tarafından yayınlandı.

Gilmartin'in Tespiti[değiştir | kaynağı değiştir]

Gilmartin tespit ettiği 7 kritere göre Aşktan-utanan insanları şöyle tarif ediyor;

  • O bir erkektir.
  • Bekardır.
  • Bayanlarla çok nadiren çıkan, flört eden kişidir.
  • Seksüel ve romantik olarak karşı cinsin herhangi bir üyesiyle tam anlamıyla ilişki yaşamamış olan ve geçmişinde herhangi bir duygusal bağlantı yaşamayan biridir.
  • O, bir bayan arkadaşı olmadığı için duygusal olarak bunalımda olan biridir. Kısacası, umutsuzca bir bayanla ilişkiye sahip olmak isteyen biridir, fakat utangaçlığından dolayı hiç bayan arkadaşı yoktur.
  • Arkadaşça yapılan yüz yüze görüşmelerde kendisini emin olarak öne sürme düşüncesiyle, aşırı derecede endişelenen biridir.
  • O romantik ve cinsel yönelimlerinde kesinlikle heteroseksüeldir. Diğer bir değişle, asla homoseksüel değildir .

Gilmartin, bayan ve homoseksüel olup da bu durumda olan kişilerin varlığını asla bertaraf etmedi. Fakat o, onların heteroseksüel erkeklere göre aynı negatif etkileri hisedeceklerinden kuşku duydu. Ve bu durumun onların içerisinde farklı olarak ortaya çıkacağından şüpheliydi.