1993 Fransa genel seçimleri

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

21 Mart ve 28 Mart 1993'te yapılan Fransa Ulusal Meclisi seçimlerinin sonuçları;

Meclis yapısı[değiştir | kaynağı değiştir]

Meclis Grubu Toplam sandalye sayısı
Cumhuriyet için Birlik Grubu (RPR) 257
Fransız Demokrasisi için Birlik Grubu (UDF) 215
Sosyalist Grup (SOC) 57
Komünist Grup (COM) 23
Cumhuriyet ve Özgürlük Grubu[1] (R&L) 23
Grubu olmayanlar (NI) 2
Toplam 577

Analiz[değiştir | kaynağı değiştir]

Sosyalist Parti iktidarında işsizliğin artması, bazı siyasiler hakkında yolsuzluk iddialarının çıkması, cumhurbaşkanı François Mitterrand'ın kamuoyundaki desteğinin azalması ile beraber milletvekili seçimlerinin ikinci turunda RPR ve UDF oyların yaklaşık %53'ünü Sosyalistler ve Komünistler ise yaklaşık %34,5'unu almışlardır. Fransa Ulusal Meclisi'nde RPR ve UDF %82 gibi ciddi bir çoğunluk elde etmişlerdir. Böylelikle 1995 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimlerine değin sürecek olan Édouard Balladur Hükümeti ile beraber ikinci kohabitasyon dönemi başlamıştır.

Seçimi kazananlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • RPR'den seçimi kazananlar;

RPR Genel Başkanı ve Eski Başbakan Jacques Chirac, Eski Başbakan ve Eski Meclis Başkanı Jacques Chaban-Delmas, Eski Maliye Bakanı Édouard Balladur, Eski Çalışma Bakanı Philippe Séguin, Eski Bütçe Bakanı Alain Juppé, Eski Adalet Bakanı Alain Peyrefitte, Eski Ulaştırma Bakanı Bernard Pons, Eski Yükseköğretim Bakanı Alain Devaquet, Öğretimden sorumlu Eski Devlet Sekreteri Michèle Alliot-Marie, Patrick Ollier, Bernard Accoyer, Roselyne Bachelot, Patrick Devedjian, Guy Drut, François Fillon, Pierre Mazeaud, Nicolas Sarkozy, Jacques Toubon, Dominique Perben, François Baroin, Jean-Louis Debré, Michel Barnier, Christian Jacob, Pierre Lellouche, Christian Estrosi, Marc Le Fur

  • UDF'ten seçimi kazananlar;

UDF Başkanı ve Eski Cumhurbaşkanı Valéry Giscard d'Estaing, UDF Meclis Grubu Başkanı Charles Millon, Eski Başbakan Raymond Barre, Eski Tarım Bakanı Pierre Méhaignerie, Eski Sağlık Bakanı Jacques Barrot, Eski Kültür Bakanı François Léotard, Eski Kamu Hizmeti Bakanı Hervé de Charette, Eski Parlamento ile İlişkiler Bakanı André Rossinot, Eski İletişim Bakanı André Santini, Eski Sanayi Bakanı Alain Madelin, Eski Posta ve Telekomünikasyon Bakanı Gérard Longuet, Pascal Clément, Dominique Bussereau, François Sauvadet, Gilles de Robien, Philippe Douste-Blazy, Christine Boutin, François Bayrou, François Loos, Alain Lamassoure, Nicole Ameline

  • Sosyalist Parti'den seçimi kazananlar;

Başbakan Pierre Bérégovoy, Sosyalist Parti 1. sekreteri ve Eski Başbakan Laurent Fabius, Meclis Başkanı Henri Emmanuelli, Milli Eğitim ve Kültür Bakanı Jack Lang, İçişleri Bakanı Paul Quilès, Çevre Bakanı Ségolène Royal, Bütçe Bakanı Martin Malvy, Denizaşırı İller Bakanı Louis Le Pensec, Eski Milli Eğitim ve Savunma Bakanı Jean-Pierre Chevènement, Jean-Marc Ayrault, Claude Bartolone, Teknik Eğitimden sorumlu Devlet Sekreteri Jean Glavany, Didier Migaud

  • Komünist Parti'den seçimi kazananlar;

Komünist Parti Genel Sekreteri Georges Marchais, Alain Bocquet, François Asensi

  • Sol Radikaller Hareketi'nden seçimi kazananlar;

Eski Üniversiteler Bakanı Roger-Gérard Schwartzenberg, Posta ve Telekomünikasyon Bakanı Émile Zuccarelli, Christiane Taubira

  • Réunion Komünist Partisi'nden seçimi kazananlar;

Paul Vergès

  • Sağ Bağımsız olarak seçimi kazananlar;

Eski Tarım Bakanı Jean-Pierre Soisson, Jean-Louis Borloo

Seçimi kaybedenler[değiştir | kaynağı değiştir]

  • UDF'ten;

Jean-Christophe Lagarde

  • Sosyalist Parti'den;

Eski Başbakan Michel Rocard, Dışişleri Bakanı Roland Dumas, Kamu Hizmeti Bakanı Michel Delebarre, Adalet Bakanı Michel Vauzelle, Maliye Bakanı Michel Sapin, Parlamento ile İlişkiler Bakanı ve Eski Meclis Başkanı Louis Mermaz, Sanayi Bakanı Dominique Strauss-Kahn, Eski Milli Eğitim Bakanı Lionel Jospin, Eski Adalet Bakanı Henri Nallet, Eski Denizcilik Bakanı Jean-Yves Le Drian, Eski Turizm Bakanı Jean-Marie Bockel, Eski Sağlık Bakanı Claude Évin, Eski Kadın Hakları Bakanı Yvette Roudy, Yerel Yönetimler Bakanı Jean-Pierre Sueur, Plan Bakanı François Loncle, Raymond Forni, Alain Richard, François Rebsamen, François Hollande, Marylise Lebranchu, Pierre Moscovici, Daniel Vaillant, Bernard Roman, Manuel Valls, Jean-Jack Queyranne

  • Sol Radikaller Hareketi'nden;

Turizm Bakanı Jean-Michel Baylet, Eski Adalet Bakanı Michel Crépeau

FN lideri Jean-Marie Le Pen Marine Le Pen

  • Komünist Parti'den

Robert Hue, Jacqueline Fraysse

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Radikal Parti, Sol Radikaller Hareketi ve Cumhuriyetçiler Hareketi milletvekillerinin oluşturduğu grup