1988 Fransa genel seçimleri

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

5 ve 12 Haziran 1988'de yapılan Fransa Ulusal Meclisi seçimlerinin sonuçları;

Meclis yapısı[değiştir | kaynağı değiştir]

Meclis Grubu Toplam sandalye sayısı
Sosyalist Grup (SOC) 275
Cumhuriyet için Birlik Grubu (RPR) 132
Fransız Demokrasisi için Birlik Grubu (UDF) 90
Merkez Birlik Grubu (UDC) 41
Komünist Grup (COM) 25
Grubu olmayanlar (NI) 14
Toplam 577

Analiz[değiştir | kaynağı değiştir]

1988 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimleri sonucunda Sosyalist Parti'li François Mitterrand cumhurbaşkanlığına seçilmesinin de etkisi ile Sosyalist Parti tekrar oylarını ve milletvekili sayısını arttırmış ancak tek başına iktidar olamaması üzerine merkez sağdan bazı milletvekili ve senatörlerin de desteği ile hükümeti kurmuştur. Ancak kurulan hükümetler güvenoyu istememişlerdir. (2. Michel Rocard Hükümeti ile Édith Cresson ve Pierre Bérégovoy hükümetleri)

Seçimi kazananlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Sosyalist Parti'den seçimi kazananlar;

Başbakan Michel Rocard, Milli Eğitim Bakanı Lionel Jospin, Eski Başbakanlar Pierre Mauroy ve Laurent Fabius, İçişleri Bakanı Pierre Joxe, Savunma Bakanı Jean-Pierre Chevènement, Dışişleri Bakanı Roland Dumas, Maliye Bakanı Pierre Bérégovoy, Avrupa İşleri Bakanı Édith Cresson, Kültür Bakanı Jack Lang, Tarım Bakanı Henri Nallet, Sağlık Bakanı Claude Évin, Sosyal İşler Bakanı Michel Delebarre, Posta ve Telekomünikasyon Bakanı Paul Quilès, Denizcilik Bakanı Louis Le Pensec, Parlamento ile İlişkiler Bakanı Jean Poperen, Ulaştırma Bakanı ve Eski Meclis Başkanı Louis Mermaz, Dışişleri Yardımcı Bakanı Edwige Avice, Tüketimden sorumlu Bakan Véronique Neiertz, Eski Savunma Bakanı Charles Hernu, Eski Enerji Bakanları Martin Malvy ve Edmond Hervé, Eski Bütçe Bakanı Henri Emmanuelli, Eski Turizm Bakanı Jean-Marie Bockel, Eski Kadın Hakları Bakanı Yvette Roudy, Raymond Forni, Dominique Strauss-Kahn, Michel Sapin, Jean-Yves Le Drian, Ségolène Royal, Claude Bartolone, Jean-Marc Ayrault, François Hollande, Alain Richard, Jean-Pierre Sueur, Daniel Vaillant, Michel Vauzelle, Jean-Jack Queyranne, François Loncle, Didier Migaud, Jean-Pierre Balligand

  • Sol Radikaller Hareketi'nden[1] seçimi kazananlar;

Émile Zuccarelli, Eski Üniversiteler Bakanı Roger-Gérard Schwartzenberg, Eski Adalet Bakanı Michel Crépeau, Sol Radikaller Hareketi Eski Genel Başkanı Jean-Michel Baylet

  • RPR'den seçimi kazananlar;

Eski Başbakan ve RPR Genel Başkanı Jacques Chirac, Eski Maliye Bakanı Édouard Balladur, Eski Sosyal İşler Bakanı Philippe Séguin, Eski Bütçe Bakanı Alain Juppé, Eski Savunma Bakanı Robert Galley, Eski Adalet Bakanı Alain Peyrefitte, Nicolas Sarkozy, Eski Öğretimden sorumlu Devlet Sekreteri Michèle Alliot-Marie, Eski Yükseköğretim Bakanı Alain Devaquet, Jean-Louis Debré, Roselyne Bachelot, Patrick Devedjian, François Fillon, Pierre Mazeaud, Patrick Ollier, Jacques Toubon, Michel Barnier, Dominique Perben, Christian Estrosi, Étienne Pinte, Michel Giraud, Françoise de Panafieu

  • UDF'ten seçimi kazananlar;

Eski Cumhurbaşkanı Valéry Giscard d'Estaing, UDF Meclis Grubu Başkanı Jean-Claude Gaudin, Eski Kültür Bakanı François Léotard, Eski Kamu Hizmeti Bakanı Hervé de Charette, Charles Millon, Pascal Clément, Eski Posta ve Telekomünikasyon Bakanı Gérard Longuet, Gilles de Robien, Eski Parlamento ile İlişkiler Bakanı André Rossinot, Eski İletişim Bakanı André Santini, Eski Sanayi Bakanları Alain Madelin ve Michel d'Ornano, Eski Başbakanlık müsteşarı Philippe Mestre, Alain Lamassoure, Pierre-André Wiltzer

  • UDC'den seçimi kazananlar;

Eski Başbakan Raymond Barre, CDS Genel Başkanı ve Eski Ulaştırma Bakanı Pierre Méhaignerie, Eski Sağlık Bakanı Jacques Barrot, François Bayrou

  • Komünist Parti'den seçimi kazananlar;

Komünist Parti Genel Sekreteri Georges Marchais, Alain Bocquet, François Asensi, Jean-Claude Gayssot

  • Sağ Bağımsızlardan seçimi kazananlar;

Christine Boutin

Seçimi kaybedenler[değiştir | kaynağı değiştir]

Sosyalist Parti'den; Toplumsal Katılım Bakanı Bernard Kouchner, Yaşlılar ve Engelliler Devlet Sekreteri Catherine Trautmann, Jean Glavany, François Rebsamen, Bertrand Delanoë, Nicole Bricq, Komünist Parti'den Eski Ulaştırma Bakanı Charles Fiterman, Jacqueline Fraysse, Robert Hue, UDF'ten; Eski Bütçe Devlet Sekreteri Pierre Bernard-Reymond

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Mecliste Sosyalist Gruba bağlı