Şüca Şah Dürrani

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Shah-Shuja-ul-Mulk.png

Şüca Şah Dürrani, asıl adı Şoca Mirza ya da Şücaü'l-Mülk (d. 1780 - ö. Nisan 1842, Kabil), Afganistan şahı (1803-10; 1839-42).

Kardeşlerini yenilgiye uğrattıktan sonra 1803'te tahta çıktı. Fransızları ve Rusların Hindistan'ı işgali edeceği korkusuyla 1809'da Britanya'yla bir ittifak anlaşması imzaladı. Ama ertesi yıl ağabeyi Şah Mahmud tarafından tahttan indirilince önce Britanya Hindistanı'na, ardından Lahor'a kaçtı. Orada 1813'te, dev Kuh-i Nur elması karşılığında Sih hükümdarı Rancit Singh'in desteğini sağlamaya çalıştı. Singh tarafından oyalandığını anlayınca 1816'da Ludhiana'ya giderek İngilizlere sığındı. Yeniden tahta çıkabilmek için 23 yıl boyunca çeşitli girişimlerde bulundu, ama başarılı olamadı.

Sonunda 1839'da I. İngiliz-Afgan Savaşı sırasında Dost Muhammed Han'ı deviren İngilizlerce, toprak tavizi ve Afganistan'ın dış ilişkilerinde Britanya'ya bağımlı olması karşılığında tahta çıkarıldı.[1] Ancak İngilizlere ve onların kuklası durumundaki Şüca'ya karşı çıkan geniş çaplı ayaklanmalar sonucunda, İngiliz ordusu bozguna uğrayıp, Kabil'den çekilince öldürüldü.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Siyasi görevi
Önce gelen:
Mahmud Şah Dürrani
Afganistan Şahı
1803 - 1809
Sonra gelen:
Mahmud Şah Dürrani
Önce gelen:
Dost Muhammed Han
Afganistan Şahı
1839 - 1842
Sonra gelen:
Ekber Han