İstahrî
Vikipedi, özgür ansiklopedi
İstahrî, (Abū Esḥāq Ebrāhīm b. Moḥammad Fāresī Karḵī) 10. yüzyılda yaşamış olan İslam coğrafyacı, gezgin ve bir tür masālek (lit. "güzergahlar") edebiyatının kurucusudur. Persapolis'te doğdu. Çıktığı uzun yolculuklarda gözlemlerini ve incelemelerini 919 yılında yazdığı Kitab el-Mesalik ve'l Memalik'i'de anlattı. Bu eserde her kıtanın renkli haritaları ilave edilmiştir. İstahrî, yaşamının büyük bir kısmını Bağdat'ta geçirmiş ve Semerkand şehrinde vefat etmiştir.[1] İbn Havkal ile birlikte çalıştılar.
[değiştir] Kaynakça
- ^ András Róna-Tas (1999). Hungarians and Europe in the early Middle Ages (İngilizce), sayfa 71, Central European University Press. ISBN 978-963-9116-48-1.
