İsmâil bin Câ'fer el-Mûbarek

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

İsmâil bin Câ'fer el-Mûbarek (Arapça: إسماعيل بن جعفر ‎) (Doğumu: Hicrî 100 Şevval / Milâdî 719 ya da Milâdî 719 ÷ 722 Medine - Ölümü: Milâdî ~ 762) İmam Cafer-i Sadık'ın en büyük oğlu ve Şiîliğin İsmâilîyye Mezhebi'nin ismini aldığı şâhsiyettir. Babasından evvel vefât ettiğinden fiilen imâm olamamıştır. İsmâilîyye Mezhebi'ne göre İmâmet İsmâ‘îl bin Câfer el-Mûbarek’in oğlu Yedinci imâm olan "Muhammed bin İsmâ‘îl eş-Şâkir" ile devam eder.

İsmâil bin Câ'fer el-Mûbarek’in babasından evvel vefâtı[değiştir | kaynağı değiştir]

Abbâsîler devrinde (M. 750 – M. 1258) çeşitli Şîʿa fırkaları tarafından yönetime karşı gizli bir muhalefet hareketi tertip edilmekteydi. Bu muhalefet gruplarının arasında Ön-İsmâ‘îlî topluluklarının destekçilerinin en tanınmışlarından olan “Mûbârek’îyye” adı verilen topluluk ta yer almaktaydı. İsmâ‘îlî düşünce sistemine göre, İmâm Câʿfer es-Sadık (M. 702 – 765) ikinci oğlu olan İsmâil bin Câ'fer el-Mûbarek’i (M. 719 ÷ 722 – 762) İmâmet’e veliaht olarak tayin etmişti. Bununla beraber, İsmâ‘îl’in babasından evvel vefat etmesi üzerine, onun ölümünü kabullenen "Ön-İsmâ‘îlî fırkaları" İsmâ‘îl’in en büyük oğlu olan Muhammad bin İsmâ‘îl’i (M. 746 – 809) imâmları olarak tanıdılar. İsmâ‘îl bin Câ’fer el-Mûbarek’in ölümünü kabullenemeyeyen ya da gayba halinde gizlenen Mehdi olduğuna inananlar ise “Yediciler” veya “Yedici İsmâ‘ilîler” olarak tanımlandılar.

İsmâilî soy ağacı[değiştir | kaynağı değiştir]

Ana madde: Yedicilik

Şablon:İsmaililik soy ağacı

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Şii İslam unvanları
Önce gelen
İmâm Câʿfer es-Sâdık
İmâm İsmâil bin Câ'fer el-Mûbarek
Altıncı Mustâ‘lîyye/Nizâr’îyye
Yedinci Yediciler/Karmat’îyye
Şîʿa İsmâ‘îlî İmâmı

Doğumu: 719 - Ölümü: 762
Sonra gelen
Muhammed bin İsmâ‘îl eş-Şâkir
İsmâ‘îl’îyye İmâmı