İslam ahlakı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

İslam ahlakı, kaynağı Kur'an ve Sünnet'e dayanan bir ilim ve uygulamadır. "Şüphesiz ki sen yüce bir ahlak üzeresin" (Kalem Suresi:4) ayetiyle Kuran'da buna işaret edilir. Ahlak kitaplarının başında yer alan hadiste "Ben, ancak güzel ahlakı tamamlamak üzere gönderildim" denilmiştir.

İslam, ahlakı güzel ve çirkin olarak ikiye ayırır. Güzel ahlak edeb, tevazu, cömertlik başlıklarında ve çirkin ahlak kibir, cimrilik, sefahat gibi başlıklarda ele alınır. Aynı zamanda ilm-i ahlak adıyla bir bilim dalıdır. Batı biliminde ahlak, felsefe içinde ve Yunan temelindeki etik bilimi içinde ele alınmaktadır. Ahlak ve etik terimleri ayrı ayrı alanlara ait olmakla birlikte yanlış olarak birbiri yerine kullanılabilmektedir.

İslam ahlak ilmine ait kitaplar genel olarak ferdi ahlak, aile ahlakı, devlet ahlakı şeklinde bölümlere ayrılır. Bu kitapların en meşhuru 1833'de ilk baskısı yapılan Kınalızade Ali Efendi'nin Ahlak-ı Alai adlı eseridir.