İslam'da melek

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

İslam'da Melek Allah'ın emirlerini uygulamakla görevli nurdan yaratılmış ruhani varlıklar olduğu inanılır. Meleklere iman İmanın altı şartı arasındadır. Melekler insanlardan, kendilerine cüzi irade verilmemiş olmaları yönünden ayrılırlar. İslam'a göre melekler yemez ve içmezler, cinsiyetleri de yoktur.

Dört Büyük Melek[değiştir | kaynağı değiştir]

Dört meleğin her biri belli bir görevi yerine getirmektedir. Aralarında bir hiyerarşik ilişki olmamakla birlikte Cebrail en büyük melek kabul edilmektedir.

  • Cebrail : İslam'da dört büyük melekten biri olan Cebrail’in peygamberlere vahiy getirmek, onlara Allah'ın emir ve yasaklarını bildirmekle vazifeli melek olduğuna inanılır. Cebrail’e 'Cibrîl', 'Rûh-ul-emîn', 'Nâmûs-ı ekber' de denir.
  • Azrail : Eceli gelen insanların ruhlarını teslim alır. Melekü'l-Mevt, yani, ölüm meleği adı da verilir.
  • Mikail : İnsanların rızıklarını ulaştırmak ve Allah'ın iradesine göre tabiat olaylarını düzenlemekle görevli melektir.
  • İsrafil : Kıyamet günü, Sur borusunu üfleyecek olan melektir.

Diğer melekler[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Kirâmen Kâtibîn: Her insanın sağında ve solunda olup onun yaptıklarını kaydeden yazıcı meleklerdir.
  • Münker ve Nekîr melekleri: İnsanları kabirde ilk sorguya çeken meleklerdir.
  • Rıdvân: Cennetteki meleklerin başıdır.
  • Mâlik: Cehennemde görevli olan meleklerin başıdır. (bkn.Malik)
  • Zebaniler: Cehennemdeki işkenceden sorumlu sayılarının 19 oldukları bildirilen meleklerdir.
  • Hamele-i Arş: Allah'ın Arş'ı taşımakla vazifelendirdiği sekiz müvekkel melek.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]