İslam'da melek

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

İslam'da Melek Allah'ın emirlerini uygulamakla görevli nurdan yaratılmış ruhani varlıklar olduğu inanılır. Meleklere iman İmanın altı şartı arasındadır. Melekler insanlardan, kendilerine cüzi irade verilmemiş olmaları yönünden ayrılırlar. İslam'a göre melekler yemez ve içmezler, cinsiyetleri de yoktur.

Dört Büyük Melek[değiştir | kaynağı değiştir]

Dört meleğin her biri belli bir görevi yerine getirmektedir. Aralarında bir hiyerarşik ilişki olmamakla birlikte Cebrail en büyük melek kabul edilmektedir.

  • Cebrail : İslamda dört büyük melekten biri olan Cebrail’in Peygamberlere vahiy getirmek, onlara Allah'ın emir ve yasaklarını bildirmekle vazifeli melek olduğuna inanılır. Cebrail’e 'Cibrîl, 'Rûh-ul-emîn', ', 'Nâmûs-ı ekber de denir.
  • Azrail : Eceli gelen insanların ruhlarını teslim alır. Melekü'l-Mevt, yani, ölüm meleği adı da verilir.
  • Mikail : İnsanların rızıklarını ulaştırmak ve Allah'ın iradesine göre tabiat olaylarını düzenlemekle görevli melektir.
  • İsrafil : Kıyamet günü, Sur borusunu üfleyecek olan melektir.

Diğer melekler[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Kirâmen Kâtibîn:
  • Münker ve Nekîr melekleri:
  • Rıdvân: Cennetteki meleklerin başıdır.
  • Mâlik: Cehennemde görevli olan meleklerin başıdır. (bkn.Malik)
  • Zebaniler: Cehennemdeki işkenceden sorumlu on dokuz tane meleklerdir.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]