İslam'ın Altın Çağı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
11. yüzyıl dolaylarından kalma, el-Biruni tarafından yapılmış ve Ay'ın farklı evrelerini gösteren bir çizim.

İslam'ın Altın Çağı ya da İslam Rönesansı olarak adlandırılan [1] 8. yüzyıldan 13. yüzyıl'a kadar[2] İslam dünyasının yükselişini ifade eden dönemdir. Bazıları bu dönemin 15. yüzyıla bazıları ise 16. yüzyıl'a kadar sürdüğünü iddia ederler. Bu dönem esnasında, İslam dünyasında mühendisler, bilginler, tüccarlar; sanata, tarıma, ekonomiye, sanayiye, hukuka, edebiyata, gemiciliğe, felsefeye ve bilime ve teknolojiye eski adetleri koruyup yenilerini ekleyerek katkıda bulundu.[3] Howard R. Turner: "Müslüman sanatçılar ve bilim insanları, prensler ve işçiler birlikte benzersiz bir kültür yarattı, doğrudan ve dolaylı olarak, her kıtada toplumları etkiledi." der.[3]

Bu dönemde Doğu medeniyeti, Batı'ya karşı oldukça büyük bir üstünlük kurmuş, özellikle bilimsel ve teknolojik anlamda birçok gelişme göstermiştir. Doğu'da olan gelişmeler Avrupa'ya Haçlı Seferleri sonucu ulaşmıştır.

Bazı tarihçiler 16. yüzyılda hilafeti eline geçiren ve dünyaya yön veren bir imparatorluk haline gelen Osmanlı Devleti'nin de İslam'ın Altın Çağı'na dahil olması gerektiğini savunur.

İslam'ın Altın Çağı'nda yaşayan en önemli alimler El-Birûni , Farabi , İbn-i Sina , Harezmi , İbn-i Türk, El-Cezeri, Ömer Hayyam , El Gazali'dir.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Joel L. Kraemer (1992), Humanism in the Renaissance of Islam, p. 1 & 148, Brill Publishers, ISBN 90-04-07259-4.
  2. ^ Matthew E. Falagas, Effie A. Zarkadoulia, George Samonis (2006). "Arab science in the golden age (750–1258 C.E.) and today", The FASEB Journal 20, p. 1581-1586.
  3. ^ a b Howard R. Turner, Science in Medieval Islam, University of Texas Press, November 1, 1997, ISBN 0-292-78149-0, pg. 270 (book cover, last page)

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]