İntikal Savaşı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
İntikal Savaşı
LeBrun Louis XIV at Douai in the War of Devolution 1667.jpg
Savaş sırasında Fransa kralı XIV. Louis'nin bir hendeği ziyareti, Charles Le Brun'nun bir çalışması.
Tarih 1667 - 1668
Bölge İspanyol Felemenki
Franche-Comté
Sonuç Fransa Krallığı'nın zaferi, Aix-la-Chapelle Antlaşması
Taraflar
Royal Standard of the King of France.svg Fransa Krallığı Flag of Cross of Burgundy.svg İspanyol İmparatorluğu
Statenvlag.svg Felemenk Cumhuriyeti
İngiltere İngiltere Krallığı
İsveç İsveç İmparatorluğu
Komutanlar
Royal Standard of the King of France.svg XIV. Louis
Royal Standard of the King of France.svg Henri, Vicomte de Turenne
Royal Standard of the King of France.svg Antoine, Duc d'Aumont
Royal Standard of the King of France.svg François de Créquy
Royal Standard of the King of France.svg Louis, Grand Condé
Royal Standard of the King of France.svg Sébastien Le Prestre de Vauban
Flag of Cross of Burgundy.svg Francisco de Moura y Melo
Flag of Cross of Burgundy.svg John Gaspar de Marchin
Statenvlag.svg Johan de Witt
Statenvlag.svg Grand Pensionary
İngiltere II. Charles
İsveç XI. Charles
Güçler
230.000 400.000

İntikal Savaşı, Fransa ile İspanya arasında İspanyol Felemenki (Güney Hollanda) üzerinde egemenlik kurmak amacıyla patlak veren savaştır (1667-1668).

Nedeni[değiştir | kaynağı değiştir]

Fransa kralı XIV. Louis, kayınpederi İspanya kralı IV. Felipe'nin ardında dört yaşında bir oğul (II. Carlos) bırakarak ölmesi (1665) üzerine, karısı Marie-Thérèse adına, Marie-Thérèse'in drahomasının (başlık parası) ödenmemesinin onun İspanya tahtı üzerindeki haklarından feragatini (Pireneler Antlaşması, 1659) geçersiz duruma getirdiğini düşünerek, İspanyol mirasının bir bölümünü istedi.

1667'de yayımladığı Traité des droits de la Reine (Kraliçesinin Hakları Antlaşması) adlı belgede, Brabant'ta uygulanan ve babadan kalan malların intikalinde ilk evlilikten doğan kız çocuklara sonraki evliliklerden doğan erkek çocuklar karşısında öncelik tanıyan bir özel hukuk geleneği olan intikal hakkı gereğince, Hollanda'nın bir kısmıyla Franche-Comté üzerinde hak iddiasında bulundu. Gerçekten de Marie-Thérèse, IV. Felipe'nin ilk evliliğinden, II. Carlos ise ikinci evliliğinden doğmuştu.

Savaş[değiştir | kaynağı değiştir]

İspanya, Fransa'nın ileri sürdüğü kanıtları kabul etmeyince, Mareşal Turenne komutasındaki Fransız ordusu Mayıs 1667'de Flandre'a girdi. Fransız ordusu hiçbir güçlükle karşılaşmadan bölgenin içlerine kadar ilerledi. On iki müstahkem kenti ele kenti ele geçirerek, kasım ayında Hollanda'nın tüm güney bölgesini işgal etti.

Diplomatik girişimler ve sonuç[değiştir | kaynağı değiştir]

Bu zaferi diplomatik yöntemlerle pekiştirmeyi amaçlayan XIV. Louis, Ocak 1668'de Kutsal Roma-Germen imparatoru I. Leopold'le bir antlaşma yaptı. Bir antlaşmaya göre, uzun süre yaşaması ve çocuk sahibi olması beklenmeyen hastalıklı II. Carlos'un ölmesi durumunda, İspanya'nın egemenliği altındaki topraklar Leopold'le Louis arasında paylaşılacaktı. Antlaşmayla ayrıca, bu süre içinde Fransa'nın Felemenk topraklarının ne kadarını topraklarına katabileceği de belirleniyordu. Fransızların İngiltere'nin de desteğini kazanmak için yürüttüğü girişimler, Fransa yerine Felemenk ve İsveç'le ittifak kuran yeni İngiliz hükümetinin olumsuz tutumu nedeniyle sonuçsuz kaldı.

İngiltere, Felemenk Cumhuriyeti ve İsveç arasında kurulan Üçlü İttifak (Lahey Antlaşması, 23 Ocak 1668) Fransa'nın ilerlemesini durdurmanın tek yolunun İspanya'yı Fransa karşısında daha ılımlı bir politika izleyerek bazı ödünler vermeye ikna etmek olduğunu düşünüyor, bu politikanın sonuç vermemesi ve savaş çıkması durumunda ise İspanya'yı destekleyeceklerini belirtiyorlardı.

Önerilen çözüm I. Leopold'le XIV. Louis arasındaki anlaşmanın koşullarından pek farklı olmadığından, Nisan 1668'deki Aix-la Chapelle (Aachen) Antlaşması'yla kısa süre içinde barış sağlandı. Condé 4. Prensi Louis II de Bourbon komutasındaki Fransız ordularının barışın imzalanmasından önce istila ettikleri Franche-Comté, antlaşmadan sonra İspanya'ya, Bergues, Furnes (Veurne), Armentières, Oudenaarde, Kortrisk (Courtrai), Lille, Douai, Tournai, Binche, Ath ve Charleroi ise Fransa'ya bırakıldı.

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]