İmranlı

Bu maddedeki bazı bilgilerin kaynağı belirtilmemiştir. Ayrıntılar için maddenin tartışma sayfasına bakabilirsiniz. Maddeye uygun biçimde kaynaklar ekleyerek Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz.

Bu madde Vikipedi standartlarına uygun değildir. Sayfayı Vikipedi standartlarına göre uygun biçimde düzenleyip Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz. Not: Gerekli değişiklik yapılmadan bu şablon kaldırılmamalıdır. Bu madde Mayıs 2010 tarihinden beri, düzenleme isteğiyle etiketlidir.

İmranlı
Sivas İli Siyasi Haritası
Harita
Türkiye'de bulunduğu yer
Bilgiler
İlçe nüfusu:	7.568
Şehir nüfusu:	3.264
Köy ve belde nüfusu:	4.304
Nüfus yıl:	2011
Nüfus Kaynak:	TÜİK
Yüzölçümü:	1229 km²
Rakım:	1650 metre
Koordinatlar	°′, °′
Genel bilgiler
Ülke:	Türkiye
Coğrafi Bölge:	İç Anadolu
İl:	Sivas
Posta kodu:	58980
Alan kodu:	346
Plaka:	58
Kaymakam:	Ömer DAĞDEVİREN
Belediye başkanı:	Fatih YÜCE
Belediye web sitesi: [1]
Kaymakamlık web sitesi: [2]

İlçemiz Sivas ili Merkezine 106 Km. uzaklıkta olup, doğuda Erzincan ili Refahiye ilçesi, batıda Zara ilçesi, Kuzeyde Suşehri ilçesi ve güneyde ise Divriği ilçesi ile çevrilidir. Rakım 1600 m. Yüzölçümü ise 1249 Km²’dir. İlçenin doğusundaki Kızıldağ’dan doğan Kızılırmak nehri ilçenin ortasından geçmektedir. Arazi yapısı dağlık ve bozkırlık tepelerden meydana gelmiştir. İlçemiz 01 Ocak 1948 tarihinde kurulmuş, ilçemizin 103 köyü 46 mezrası ve 9 mahallesi mevcuttur. İlçemizde mevcut iklim durumu bölgenin, yılın uzun bir süresinin karlar altında bulunması dolayısıyla soğuk ve rüzgârlıdır. Geceleri zaman zaman aydınlık olmasına rağmen görüş imkânı sınırlıdır. Bölgemiz çepeçevre tepelerle çevrili olup, bu tepeler arasındaki vadilerden bölgeye giriş ve çıkış kolaylaşmaktadır. İlçenin bir tarafından diğer bir tarafına geçişini üç köprü sağladığından bu üç noktayı kontrol altına almak suretiyle bölgeye hakim olmamız kolaylaşmaktadır. İlçemizin ulaşım durumu ise sadece karayolu ile sağlanmakta olup, ilçemizin içinden D-200 devlet karayolu boydan boya geçmektedir. Ayrıca ilçemizin kuzeyinden Suşehri ilçesine bağlayan stabilize karayolu vardır. İlçemizin merkez nüfusu 4015 kişi olup, Jandarma bölgesine ait 103 köy 46 mezra bulunmaktadır.Köylerde yaşayan vatandaşlarımız geçimlerini genellikle hayvancılık ve arıcılıktan sağlamaktadır. İlçe Merkezindeki Mahalleler. Yeni Mahalle Çarşıbaşı Mahallesi Yenidoğan Mahallesi Karşıyaka Mahallesi Karatekin Mahallesi Kızılırmak Mahallesi Duricin Mahallesi Yaylacık Mahallesi Vali Tuncel Mahallesi İlçemizde herhangi bir sanayi kuruluşu mevcut değildir. İktisadi kuruluş olarak T. C. Ziraat Bankası bulunmaktadır. İlçe merkezindeki halkın geçim ve ekonomik durumu özellikle büyükbaş hayvancılık ve gezginci arıcılıktır. Tarım ile uğraşan kesim yok denecek kadar azdır. İlçede 1 adet Yüksekokul, 1 adet Lise, 1 adet Yatılı İlköğretim Bölge Okulu, 3 adet İlköğretim Okulu ( Atatürk İlköğretim Okulu, Cumhuriyet İlköğretim Okulu, Duricin Mahallesinde Kızılırmak İlköğretim Okulu), 1 Adet Halk Eğitim Merkezi ve Kütüphane bulunmaktadır. İlçemizde 5 adet cami, İlçe Müftülüğüne bağlı (1) adet Kuran Kursu mevcuttur. Ayrıca Vali Tuncel Mahallesinde (1) Adet, Yaylacık Mahallesinde (1) adet olmak üzere (2) adet Cemevi bulunmaktadır. İlçemizde (2) Adet Otel, (2) Adet İçkili Lokanta, (17) Adet Kafe & Kahvehane, (4) Adet İnternet Cafe bulunmaktadır. İlçemizde Dernek Lokali, Sinema,Tiyatro ve Hamam bulunmamaktadır. İlçemizde (1) Adet Devlet Hastanesi bulunmaktadır.

Nüfus

Merkez nüfusu 4.015, toplam nüfusu 7.532'dir.Son yıllarda bu oran 3300'e düşmüştür. (2008 ADNKS). Sivas il merkezine uzaklığı 100, Erzincan il merkezine ise 140 kilometredir. Başlıca gelir kaynakları tarım ve hayvancılıktır. 1948 yilinda ilçe olduktan sonra normal bir gelişim gösteren ilçenin nüfusu, 1990 nüfus sayımında 21.649’a, 2000 yilinda 13.883`e, ve son olarak 2008 yilindada 7.532`ye 2012 itibariyle ise 3300'e düşmüştür.

Tarihçe

İmranlı ve çevresinin, tarihi süreç içerisinde Hitit, Pers, İskender, Roma ve Bizans İmparatorluklarının hakimiyeti altına kaldığı bilinmektedir. Yine tarihi kaynaklarda bölgenin zaman zaman Müslüman Arapların eline geçtiği ve Malazgirt savaşı sonrasında da Bizanslılar ile yapılan anlaşma gereğince Kızılırmak yayının dışında kalan yerlerin doğusu ile beraber bu bölgenin Türk idaresi altına girdiği kaydedilmektedir. İmranlı ve çevresinde 1075 yılında Danişmentliler, 1174 yılında Selçuklular, 1243 Köse Dağı Savaşından sonra Moğollar 1340’lı yıllarda Eretna Beyliği, 1381-1398 yılları arasında Kadı Burhaneddin ve daha sonra da Osmanlılar hüküm sürmüştür. Yıllardır farklı kültürlerin kardeşçe bir arada yaşadıkları bir bölge olan İmranlı ilçesinin ilk defa kimler tarafından ve ne zaman kurulduğu bilinmemekle beraber bölgenin canlılığı 93 harbi olarak bilinen 1876 Osmanlı-Rus savaşıyla artmıştır. İmranlı geçmişinde çok yoğun bir orman dokusuna sahip olmasıyla bilinir. Bu sebepten devrinin önemli bir yerleşim yeri olan Zara’nın doğusunda kalan bu yörede dikkate değer bir yerleşim yeri bulunmamaktadır. Batılı araştırmacı Sinclair 1372 yılında Zara’nın doğusundaki bugünkü İmranlı civarının aşırı derecede ormanlaşmış olduğunu ve belki de bu yüzden çok az sayıda seyyahın Zara’nın doğusunda şimdiki karayolu istikametinde seyahat ettiğini ileri sürmektedir. İmranlı ve civarında önemli herhangi bir kentin olmaması ve bölgenin aşırı ormanlık olması gibi sebeplerden dolayı, 17. yüzyılda yaşamış olan Osmanlı seyyahı Evliya Çelebi dahi Sivas’tan Erzincan’a ve Erzurum’a Zara ve Suşehri üzerinden seyahat etmiştir. Bu tespit bazı Sivas Salnameleri (Yıllık) tarafından da desteklenmektedir. Hicri 1308 (1890 – 1891) tarihli Sivas Salnamesi’ne göre de Zara kazasının Abaş ve Çit nahiyelerinde görkemli bir orman bulunmaktadır.Kanuni Sultan Süleyman ve Sultan Abdülmecit zamanındaki eski ismi Dersimden yapılan yoğun göçler sebebiyle de fazla nüfusa sahip olmayan bölgenin demografisi yeniden şekillenmiştir.Kanuni zamanındaki göçler hakkında fazla bilgi olmamakla birlikte Sultan Abdülmecit zamanında kuzeyde Kızılırmak’ın çıkış yatağı olan İmranlı bölgesine göçler ve yerleşimler olmuştur.Bu zamanda, bölgenin toprağı verimli, suyu ve havası temiz, ormanları bol idi. 19.yüzyılın son çeyreğinde, 93 Harbi olarak da bilinen 1876–1878 Osmanlı–Rus Savaşı'ndan dolayı Erzurum ve Kars illerinden bölgeye devlet eliyle göçler yaşanmıştır. Göçmenlerin sayısı çok fazlaydı ve bölgeye gelenlerin büyük bir kısmı devlet tarafından şimdiki İmranlı İlçe merkezinin bulunduğu bölgeye yerleştirilmişlerdir. Bugün İmranlı olan arazi satın alınarak muhacirlerin iskanı sağlanmıştır. 1870 Sivas Salnamesi'nde 271 hanedeki 1378 muhacirin bölgeye yerleştirildiği yer almaktadır. İmranlı'nın yazılı kaynaklarda geçen ilk ismi olan Çit Sahrası, bu göçlerden sonra nahiye olmuş ve böylece Çit Bucağı adını almıştır. Yazar Aziz B.Erdeşir Astrabadi'nin Farsça yazılan Bezm-i Rezm adlı kitabının 494.sayfasında Çit'ten şöyle bahsedilmektedir. Kadı Burhaneddin, Kemah Valisini tedip için Çit Sahrasına indi. “Kadı Burhaneddin ve Devleti” adlı kitabında Doç.Dr.Yaşar Yücel de 143.sayfada aynı konudan bahsetmektedir. Bu bilgilere göre, yazılı olarak 1340 yılından beri İmranlı ve çevresi Çit olarak bilinmektedir. 1890'da Sultan II. Abdülhamit döneminde Hamidabad olarak değiştirilen nahiyenin ismi, Hicri 1321 (1905) Sivas Salnamesi'nde de Hamidabad olarak geçmektedir. Bölgeye ikinci göç hareketi 1911-12 yıllarında yaşanmış olup 1911 yılında ise Hamidabad ismi Ümraniye olmuştur. 1 Ocak 1948 tarihinde çıkarılan bir kanunla Ümraniye ilçe statüsüne kavuşmuş ve ismi İmranlı olarak değiştirilmiştir.

Doğal Yapı

Ilce, il geneline göre daglik bir yapiya sahiptir. Arazi genellikle bozkır olup, tepelerden oluşmaktadır. Tarıma elverişli alan 12.700 hektar olup, toplam orman alanı ise 4635 hektardır.Daglar kuzey ve güneyden Kizilirmak Vadisine dogru egimli bir sekilde alcalirlar. Imranli´nin kuzey tarafini, ilin en önemli daglari olan Köse Daglari´nin dogu uclari kaplar. Ilcenin kuzeydogusunda bulunan Kizildag 3.025 metre yüksekligi ile hem Sivas ilinin en yüksek dagi, hem Ic Anadolu, Dogu Anadolu ve Karadeniz Bölgesi´nin kesistikleri yerdir, hem de yurdumuzun en uzun akarsuyu olan Kizilirmak´in dogdugu yerdir. Ilcenin güneyi ise Divrigi´nin dag silsilesi ile karsilasir. Burada ise Çengelli Dagi (2596m) önemli bir yer isgal eder.

İklimi

Ilcenin iklimi step ikliminden Karasal iklime geçiş özellikleri gösteren bir yapıdadır.İlçe Karadeniz,D.Anadolu ve İç Anadolu bölgesinin kesistiği biryerde olmasından ötürü ilçe içerisinde çok değişik mevsimsel farklılıklar göstermektedir. ilçenin Kızıldağa bakan bölümü yılın 9 ayı çok soğuk olup sadece 3 ayı bahar mevsimi özelliği gösterir. çengelli dağı kısmına bakan bölüm ise nispeten daha sıcak ve tarım için daha uygun özellikler gösterir. Kis aylari kar yagisli ve cok soguk gecer. Yazlari ise kisa süreli, sicak ve kurak gecer. Ilcede genelde ilkbahar ve sonbahar aylarinda bol miktarda yagis düser.

Bitki Örtüsü

İlçenin bitki örtüsü bozkırdır. Bu nedenle tarıma elverişli olan 12.700 hektar, orman alanları ise 4.635 hektardır. İklim şartlarında ağır olması nedeniyle kavak ve söğütten başka ağaç türü zor yetişmektedir. Meyvecilik yok denecek kadar azdır. Yetiştirilen sebzeler de kış ihtiyacı içindir.Arıcılık çok ilerlemiş durumdadır.Acıdere ırmagı çok zengin bitki örtüsüyle ve ormanlarıyla çok özel bir yerdir.Türkiyenin en güzel ve dogal balı bu yörede olur. Ayrıca Acıdere ırmagında çok güzel yüzülecek göller ve küçük küçük kumsalar vardır, buralarda yüzülür.

Turizm ve Ulaşım

Ankara-Sivas-Erzincan illerinin birbirine bağlayan kara yolunun ilçeden geçmesi ilçeyi olumlu yönden etkilemektedir. İlçe bu kara yolu ile Sivas iline 106 km’dir. 1988–1989 yıllarında Köy Hizmetleri Müdürlüğünce ilçeyi Suşehri ilçesine bağlayan bir stabilize yol yapılmış ve halen kullanılmaktadır. Turizm potansiyeli bakımından oldukça zengin olan İmranlı özellikle Kızıldağ'da yapılan dağcılık faaliyetleri için uygun bir noktadır. Ayrıca İlçede çok sayıda yüksek dağ bulunması sebebiyle keşfedilmeyi bekleyen onlarca yeni rota bulunmaktadır. Ayrıca turizm potansiyeline Sivas Gezi Rehberi'nde özel olarak yer verilmiştir.