İmmün tolerans

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

İmmün tolerans veya immünolojik tolerans bağışıklık sisteminin bir antijene zarar vermediği genel süreçtir.[1] Bu süreç, vücudun kendi antijenlerine karşı bir bağışıklık yanıtı oluşturmadığı 'doğal' ya da 'self tolerans' şeklinde ya da bağışıklık sistemini manipüle ederek dış antijenlere karşı tolerans kazanılan 'indüklenen tolerans' şeklinde kendini gösterir. Üç şekilde oluşabilir: merkezi tolerans, periferal tolerans ve kazanılmış tolerans.

Bu süreç içerisinde genetik kusurlar sonucu otoimmün poliendokrin sendrom tip 1 (APS-1) ve immünodisregülasyon poliendokrinopati enteropati X-bağlı sendromu (IPEX sendromu) gibi otoimmün hastalıklara yol açar.


Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Pontell, Emile B. (2008). Immune tolerance research developments. New York: Nova Biomedical. ISBN 1-60456-209-9. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]