İhtira

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

İhtira (Arapça: اختراع; ihtirā) "Yeni bir şey bulma, türetme, vücuda getirme, getirilme" manalarına gelen sözcük. Edebî bir terimdir. Edebiyatta daha önce hiçbir şair veya yazarın kullanmadığı (yeni) sözcük, deyim ve üslupları tanımlar.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

  • İhtira beratı / Teknik buluş nişânı - Hukukî terim: Bilinen araç gereçlerle ve yaratıcı güçle yeni bir şey bulana, bulduğu şeyden bir süre yalnız kendisinin yararlanması için devletçe verilen belge; patent.