İşitme

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

İşitme veya duyma, canlıların etraflarında oluşan sesleri işitme organları vasıtasıyla algılamasıdır.

İşitmenin meydana gelişi[değiştir | kaynağı değiştir]

Kulak kepçesiyle toplanan ses dalgaları kulak yolundan kulak zarına gelir ve kulak zarını titreştirir. Zarın titreşimleri kulak kemikcikleri tarafından kuvvetlendirilip oval pencereye iletilir. Oval penceredeki ses titreşimleri dalız içindeki sıvı ile salyangozdaki sıvıya geçer. Ses titreşimleri salyangozdaki sıvıdan işitme duyu hücrelerine oradan da sinirlere aktarılırlar. Sinirler tarafından alınan ses beyne iletilir ve işitme sağlanmış olur.

Kusursuz bir insan kulağı 20-20.000 Hz arasındaki sesleri işitir. İnsan sesi yaklaşık olarak 500-3000 Hz arasındadır.

İşitme yolu[değiştir | kaynağı değiştir]

Kulak Kepçesi —» Dış Kulak Yolu —» Kulak Zarı —» Çekiç, Örs, Üzengi —» Oval Pencere —» Dalız —» Salyangoz —» İşitme Sinirleri —» Beyindeki İşitme Merkezi

Kulak sağlığı[değiştir | kaynağı değiştir]

Ana madde: Duyma kaybı

Östaki borusu ile ağızdan ve burundan giren mikrop-lar orta kulak iltihabı denen tehlikeli bir hastalığa yol açar. Kulakta çınlama, uğultu ve ağrı oluşturur. Kulak zarının delinmesine yol açabilir.

İşitme kaybını önlemek için çok gürültülü yerlerde uzun süre bulunulmamalı, kulak içi herhangi bir nesen ile karıştırılmamalıdır. 80 dB üserindeki seslere uzun süre maruz kalmak işitme kaybına neden olabilir. 130 dB ve üzerindeki sesler kulaklarda fiziksel hasara neden olabilir.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]