Eski Türkçe

Vikipedi, özgür ansiklopedi
(Öz Türkçe sayfasından yönlendirildi)
Atla: kullan, ara

Eski Türkçe, Türk yazı dilinin ilk devresidir.[1] Bu devirde Türk dilinin şive, lehçe gibi dallara ayrılmadığı kabul edilir. Bu devir, Göktürkler, Uygurlar ve Karahanlılar devrinin bir bölümü (13. yüzyıla kadar) olmak üzere yaklaşık sekiz asırlık dönemi kapsar; 8'inci yüzyıldan 13'üncü yüzyıla kadarki dönemdir.[1]

Wikimedia Incubator
Wikimedia Incubator'de Eski Türkçe Vikipedi deneme projesi bulunmaktadır.
Wiktionary-logo-tr.png
Vikisözlük'te Kategori:Eski Türkçe sözcükler ile ilgili tanım bulabilirsiniz.
Wikisource-logo.svg
Vikikaynak'ta bu konuyla ilgili metin bulabilirsiniz.
Kızıl Taş Yazmaları
Wikisource-logo.svg
Vikikaynak'ta bu konuyla ilgili metin bulabilirsiniz.
Talas Taş Yazmaları
Wikisource-logo.svg
Vikikaynak'ta bu konuyla ilgili metin bulabilirsiniz.
Elegeş Yazıtı
Wikisource-logo.svg
Vikikaynak'ta bu konuyla ilgili metin bulabilirsiniz.
Irk Bitig

Konu başlıkları

[değiştir] Özellikler

Eski Türkçe devrindeki Türkçenin bugüne göre birçok farklı yanı vardır. Bunlardan bir kısmı şunlardır:

  • "edgü" >> "iyi": Söz içinde bulunan /d/ sesi zamanla /y/ sesine dönüşmüştür. (Örnek: eder > eđer > eyer; kadgu > kađgu > kaygu > kaygı)
  • "beg" > "beğ" > "bey": Sözlerin sonunda bulunan /g/ sesleri çoklukla /y/ sesine dönüşmüştür.
  • "tag" > "dağ": Söz başındaki /t/Orhun alfabesinde "Old turkic letter T1.png" ile gösterilen T sesleri Oğuz grubunda ötümlüleşip /d/ sesine dönüşmüştür.

Şu anki bilgilerle Türkçenin en eski yazılı metni Orhun Yazıtları olarak kabul edilmektedir. Orhun Yazıtları, Eski Türkçe devrine aittir; bu devirde yapılmışlardır.[1]

Çünkü Hunlar döneminde de bir "Hun dili" vardı. Göktürk kitabe dilinin bu dilin değişmiş olması muhtemeldir. Ayrıca Altın Elbiseli Adam'ın mezarı diye anılan M.Ö. 5. veya 6. yüzyıllara ait bir mezarda altından eşyaların içinde bulunan 26 harflik bir yazı bulunmuştur. Bu yazı da Göktürk alfabesine çok benzer bir alfabeyle yazılmıştır ve Türkçe'nin daha da eskilere dayandığının bir kanıtı niteliğindedir.

[değiştir] Ağızlar

Eski Türkçede ağız ayrılıklarına ilk metinlerden beri rastlanır. Yine de ağız ayrılıkları büyük sayılmaz; bu nedenle Eski Türkçe bir bütün olarak görülebilir. İlk ayrılıklara Orhun yazıtlarında rastlanmaya başlar. Örneğin birinci tekil kişi için Tonyukuk yazıtında ben denirken Kül Tigin Yazıtında men denmektedir. Yine, on erig sançtı (on eri öldürdü) ve on eren sançtı (on eri öldürdü(Sançmak mızraklamak,mızrağı batırmak anlamındadır.) aynı anlamda kullanılmıştır.[2]

Eski Türkçe ağızları iki dalda incelenir: Göktürk ağzı ve Uygur ağzı olarak.

[değiştir] Göktürk Ağzı

Eski Türkçenin eski yazıları ve Orhun Yazıtları bu ağza girer.Günümüzde kullanılan Türkçeyle büyük ölçüde çağrışmaktadır. Teŋri-Old turkic letter I.pngOld turkic letter R2.pngOld turkic letter NG.pngOld turkic letter T2.png ve Türk (Türük-Old turkic letter UK.pngOld turkic letter R2.pngOld turkic letter U.pngOld turkic letter T2.png ve Türk Old turkic letter K.pngOld turkic letter R2.pngOld turkic letter U.pngOld turkic letter T2.png şeklinde) kelimeleri ilk bu döneme ait ünlü Orhun Yazıtları’nda yazılmıştır.

[değiştir] Uygur Ağzı

M.S. 358'den sonrası Uygur ağzı olarak adlandırılır. Aslında bu pek kanıtlanmamıştır ve de halâ tartışılmaktadır... Mani ve Budist olmak üzere ikiye ayrılır.

[değiştir] Dış Bağlantılar

[değiştir] Kaynakça

  1. ^ a b c Prof. Dr. Muharrem Ergin, Türk Dil Bilgisi, Bayrak Basım/Yayım/Tanıtım, İstanbul, 2002, s. 14
  2. ^ Fuat Bozkurt, Türklerin Dili, Kapı yyn., 2005, sayfa 124.
Kişisel araçlar
Ad alanları

Türevler
Eylemler
Gezinti
Katılım
Yazdır/dışa aktar
Araçlar
Diğer diller