Öreğler, Simav

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara

ÖREĞLER/ÖREYLER KÖYÜ Öreğ Türkmen-Yörük tayfasınca kurulmuştur. Münferit Karakeçili ve Trabzonlu ailelerin yanı sıra, Cumhuriyetin ilk yıllarında Güneydoğulu birkaç aile de iskân edilmiştir. Öreğ köyü halkı ile akrabadır. Lâz Değirmeni/Lâz damları da denen yarı metruk bir mahallesi vardır. Karadeniz (Trabzon) kökenli, daha sonra çevredeki yörükler ve Kuzey Kafkasyalı Adığelerle akraba olan mahalle halkı, burayı terk ederek, Simav, Demirciköy, Öreğler ve Manisa'nın Demirci ilçesine yerleşmiştir.özgen AKÇAY♣[değiştir | kaynağı değiştir]

Kütahya'nın Simav ilçesine bağlı şirin bir kasabasıdır.Simav Dağları'nın kuzey yamacına yerleşik, hafif meyilli bir araziye sahiptir.Karakeçili aşireti; Büyük Selçuklu Devleti'nin Bizans İmparatorluğu'nu yenmesiyle sonuçlanan Malazgirt Meydan Muharebesi'nin ardından Anadolu'ya yerleşen, Oğuzların 2 kolundan biri olan Bozokların Kayı boyuna mensuptur.[1] Tarihî kaynaklara göre Tatar ve Türkmenlerden oluşan topluluk; önce Erzurum ve Erzincan taraflarına, sonrasında ise Güneydoğu Anadolu taraflarına inmişti.[1] Beyleri Süleyman Şah'ın ölümünün ardından bu topluluğun bir kısmı Beriyye'ye (günümüzdeViranşehir ile Derik arasında bulunan idarî bölge), bir kısmı ise Anadolu'ya dağıldı.[1] Süleyman Şah'ın ölümünün ardından boyun lideri olan Ertuğrul Gazi'nin yönetimindeki topluluğun akıbeti hakkında farklı görüşler mevcuttur. Ruhî Tarihi'ne göre topluluk, Engüri (günümüzde Ankara) civarındaki Karacadağ eteklerine yerleşti.[2] 1222-1230 yılları arasında, İznik İmparatoru III. Yannis Vatatzes ile Anadolu Selçuklu Sultanı I. Alâeddin Keykubad arasında Sultan Öyüğü (günümüzde Eskişehir) ve Engürü (günümüzde Ankara) civarında gerçekleşen mücadelelerden haberdar olan Ertuğrul Gazi, orduya hizmet amacıyla çarpışmalara katıldı, bu kapsamda Karacahisar'a yapılan kuşatmada yer aldı.[2] 1230 yılında, Harezmşahlarlayapılan Yassı Çemen Muharebesi ve Moğollarla yapılan Kösedağ Muharebesi sebebiyle I. Alâeddin Keykubad ile III. Yannis Vatatzes arasında barış sağlandı.[2] Kısa süre sonra I. Alâeddin Keykubad, Ertuğrul Gazi veya atalarına Söğüt'ü kışlak,Domaliç'i yaylak olarak verdi.[2] Ruhî Tarihi'nde yer alan bu bilgileri Neşrî, Ruhî'den aktarmaktadır.[2] Âşıkpaşazâde ise bu anlatılanları kısaltmış ve içeriğini değiştirerek, yaşananları Osman Bey dönemine nakletmiştir.[2] Başka bir hikayeye göre ise Sürmeli Çukur (Aras Nehri vadisi) veya Ahlat'tan Engüri civarındaki Karacadağ eteklerine yerleşen Ertuğrul Gazi ve aşireti, burada bir süre kaldı ve İznik İmparatoru III. Yannis Vatatzes'e karşı I. Alâeddin Keykubad'ın ordusunda yer aldı.[2] Ancak Moğol saldırıları sebebiyle I. Alâeddin Keykubad'ın Konya'ya dönmesinin ardından Ertuğrul Gazi'ye Söğüt'ü kışlak, Domaliç'i yaylak olarak tayin etti.[2] ÖZGEN

  Harika bir doğa manzarası vardır. rakımı 1500 civarıdır. Yeşil bitki örtüsü oldukça geniştir.

Dağları; Kestane,ceviz,fındık,kızılcık,gürgen,çam ağaçlarıyla doludur.Ovası;Kavak,çınar,söğüt,ceviz,kızılcık(kızılağaç) ağaçları ile doludur.Kasaba halkı geçimini tarım ve hayvancılık ile sağlamaktadır.Ticari amaçlı olmayan Buğday,arpa mısır,ayçiçeği,fasulye,nohut,vs.yetiştirilmektedir.Son zamanlarda meyvecilik(vişne ve kiraz )gelişme içersindedir.sulama işleri kısmen Simav dağları ve Demirci dağlarından gelen sular ile genellikle DSİ'nin açtığı yeraltı suları ile(az da olsa şahısların kendi açtırdığı yer altı suları ile) yapılmaktadır. İlçe merkezine 7–8 km uzaklıktadır.2000'in üzerinde nüfusu vardır.İki mahalleden oluşmakta olup iki muhtarlık ile idare edilmektedir.Mayıs ayı başlarında Çınarlık mevkiinde Hıdrellez şenlikleri düzenlenmektedir. Simav-İzmir,Simav-Balıkesir,Simav-Manisa bağlantılı yollar kasabanın içinden geçmektedir.Kasabada;iki cami,bir ilköğretim okulu,bir sağlık ocağı bulunmaktadır.Son yıllarda okuma oranı hızla artmış olup ülkemizin değişik yerlerinde değişik mesleklerden(Doktor,hakim,polis,subay,öğretmen,mühendis,muhasebeci,mali müşavir)insanlar görev yapmaktadırlar