Émile Vandervelde

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Émile Vandervelde
Émile Vandervelde (sağdan ikinci) ve Gustav Stresemann (yanında sol) (1926)

Émile Vandervelde (d. 25 Ocak 1866, İxelles, Belçika; ö. 27 Aralık 1938, dahi) Belçikalı Sosyaldemokrat, Siyasetçi, İkinci Sosyalist Enternasyonal' ı Başkanı ve üniversite profesörü.

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

1885' te Vandervelde hukuk okup 1886' da Belçikalı İşçi Partisi (Parti Ouvrier Belge, POB)' ye girdi. Sosyal bilimler okudu ve 1888 yanında başarıyla mezun oldu. 1894' te Belçika Parlamentosu' na sosyaldemokratik milletvekili olarak seçildi. 1900 yılında İkinci Sosyalist Enternasyonal'ı Başkanı oldu. 1914' te I. Dünya Savaşı başlarken Sosyalist Enternasyonal eridi.

1916'dan 1917'ye kadar Devlet Vekili, 1917'den 1918'e kadar Milli Savunma Bakanı, von 1918'den 1921'e kadar Adalet Bakanı, 1925'ten 1927'ye kadar Dışişleri Bakanı ve 1936'dan 1937'ye kadar Sağlık Bakanı. 1928'de Parti Ouvrier Belge' nin parti başlığını üstlendi ve ölümüne dek 1938 yılında parti lideri kaldı.

Vandervelde 20 Şubat 1899'den itibaren Brükselli Masonluk Les Amis Philanthropes' i üyedi.[1]

Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Les associations professionelles d'artisans et d'ouvriers en Belgique (1892)
  • L'Evolution industrielle et le collectivisme (1896); İngilizce: Collectivism and Industrial Evolution (1901)
  • Le question agraire en Belgique (1897)
  • Le Socialisme en Belgique (1898), with Destreé
  • L'Alcoolisme et le conditions du travail en Belgique (1899)
  • Le propriété foncière en Belgique (1900)
  • L'Exode rural et le retour aux champs (1903)
  • Le Socialisme et l'agriculture (1906)
  • Le Belgique et le Congo (1911)

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Notlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Eugen Lennhoff, Oskar Posner, Dieter A. Binder: Internationales Freimaurer Lexikon. 5. Auflage 2006, Herbig Verlag, ISBN 978-3-7766-2478-6, S. 867