Çenger, Fethiye
| Bu madde Vikipedi standartlarına uygun değildir. Sayfayı Vikipedi standartlarına göre uygun biçimde düzenleyip Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz. Not: Gerekli değişiklik yapılmadan bu şablon kaldırılmamalıdır. Bu madde Nisan 2009 tarihinden beri, düzenleme isteğiyle etiketlidir. |
| Çenger | |
| — Köy — | |
| Muğla | |
| Ülke | |
|---|---|
| Coğrafi bölge | Akdeniz Bölgesi |
| İl | Muğla |
| İlçe | Fethiye |
| Yönetim | |
| - Tür | Köy muhtarı |
| Nüfus (2000)[1] | |
| - Toplam | 192 |
| Zaman dilimi | DAZD (+2) |
| - Yaz (YSU) | DAYZD (+3) |
| İl alan kodu | 252 |
| İl plaka kodu | 48 |
| Posta kodu | 48300 |
| Website: [2] | |
Çenger, Muğla ilinin Fethiye ilçesine bağlı bir köydür.
Çenger Köyünün 1800'lü yıllarda nüfusunun 2000'den fazla, hane sayısının 350'den fazla olduğu köy kayıtlarında geçmekle beraber eski tarihli haritalarda mutlaka çenger köyünün isminin bulunduğu ve büyük ve belirgin harflerle yazıldığı görülmektedir. İsminin nerden geldiği konusunda en büyük ve tutarlı rivayet; ismin cenk (savaş)'ten türediği rivayetidir. Bu rivayeti destekleyen en büyük bulgu ise Bağrası Mahallesinde bulunan çok eski ve tarihi mezarlıktır. Bu mezarlıkta mezarların değişik yönde olduğu, yazıların ve işaretlerin eski çağlara ait olduğu hala belirgin bir şekilde görülmektedir. Bu mezarlığın bu kadar büyük olmasının en büyük sebebinin de burada büyük bir savaşın yaşanmış olabileceği kanaatidir. Ayrıca; köyün dağlarında bulunan kaya mezarları, Taş köprü, Bağrası mahllesinde bulunan büyük kuyu (betonarme) ve yanıbaşında bulunan alaf (hayvanların su içmesine yarar)geçmişte buralarda yaşandığının en büyük kanıtıdır. ==
Konu başlıkları |
[değiştir] Kültür
Çengerlilerin büyük bir bölümü özellikle mahelleleri yörük kökenlidir. En meşhur ve bilinenleri ise Bağrası Mahallesinde bulunan DEVECİ'lerdir. Mahallelerinde yaşayan insanlar misafirperver ve dürüst insanlardır. Bağrası Mahallesinde Deveciler, Belenkavak mahallesinde çobanlar, Gazallıkta uzgurlar, Güzlede Nazlılar v.b. Eskiden düğünlerde oynanan ortaoyunu; arap ile karısı, Bayram Namazları sonrası toplu yapılan ev ziyaretleri, dini günlerde ve kandillerde yakılan buhurlar başlıca gelenekleridir. Çenger Köyüne ait bilinen en meşhur yemek; sade bol tereyağlı keşkeği, nohutlu eti ve av etiyle yapılmış et yemekleridir.
[değiştir] Coğrafya
Muğla iline 130 km, Fethiye ilçesine 28 km uzaklıktadır.
[değiştir] İklim
Köyün iklimi, Akdeniz iklimi etki alanı içerisindedir.
[değiştir] Nüfus
| Yıllara göre köy nüfus verileri | |
|---|---|
| 2007 | |
| 2000 | 278 |
| 1997 | - |
[değiştir] Ekonomi
Köylülerin en büyük geçim kaynağı ormancılık ve hayvancılıktır.
[değiştir] Muhtarlık
Yerleşim yerinin köy tüzel kişiliği alması ile birlikte köyün tüzel kişiliğini temsil etmesi için köy muhtarlık seçimleri de yapılmaktadır.
Seçildikleri yıllara göre köy muhtarları:
- 2009 - Adem DEVECİ
- 2004 - LÜTFİ SÖĞÜT
- 1999 - ALİ SÖĞÜT- LÜTFİ SÖĞÜT
- 1994 - ALİ (ESAT) GÖKÇE
- 1989 - ALİ (ESAT) GÖKÇE
- 1984 - ALİ (ESAT) GÖKÇE
- 1979 - Mustafa DEVECİ
[değiştir] Altyapı bilgileri
Köyde, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.
[değiştir] Dış bağlantılar
Çenger Köyünde doğmuş ve ilk okulunu çengerde okumuş, daha sonra başka bir yere göç etmiş ailelerden birinin çocuğuyum. Köyümden ayrıldıktan sonra işim nedeniyle İstanbul'da, Ankara'da, İzmir'de yaşadım amma hiçbir yerden ayrılırken dönüp arkama bakmadım. Çünkü; çok anlamları yok gibi geliyor bana, Ancak köyüm yani çenger farklı; her yıl gitmek istediğim köyüme bu yıl gitmek nasip oldu. İyi ki gitmişim. Dağları Taşları Uçan Kuşlarının hepsinin "hoş geldin toprak" dediklerini duyar gibi oldum.
Başta söylemiştim ya çengerde ilkokulu okuduğum okul şu anda ayakta zor duruyor, kapısı, penceresi, camı falan kalmamış ancak başka bir şeyler var duvarlarında, öğrneci öğretmen bekliyorlar gibi geldi bana. Bu okulun hatırladığım en büyük özelliğini de sizlerle paylaşmak istiyorum. Masadan bir şey düşürdünüz mü bir daha bulamazsınız. Neden mi? zemini aralıklarla döşenmiş ahşaptır, ahşabın altı da girilmeyen bir metre yüksekliğinde çöplükten ibarettir de ondan.Bir diğer hatırladığım da yaklaşık 120-130 öğrenci, 1-2 öğretmen 2 sınıf, yani birleştirilmiş sınıf.
Camisine gittim bir tuaf oldum, bizim bildiğimiz cami yıkılmış yerine betonarme güzel bir cami yapılmış ama eskisinin havası yok gibiydi sanki, ya biz çocukluğumuzda o camiye bir başka bağlanmışız, ya da günümüzün beton gücüne hala kafa tutuyoruz. Cami avlusundaki Osmanefendi türbesi hala halkı tarafından sayılıyor ve değer görüyor. Bu bıraktığım yıldan bugüne yıllara direnerek ayakta kalan tek şey galiba.
Köyün içi eski ve harabe evlerle dolu, çoğu terkedilmiş ama kapıları kilitli, fakat; horozlarının sesi hala gür ve keskin, insanları da bir o kadar gururlu ve dik. Hala köylerine sahip çıkmak bu köyü yaşatmak bu köyü yeniden canlandırmak için uğraşıyorlar gibi görünüyorlar. Bunu anlamak için araştırmaya flan da gerek yok gözleri söylüyor hepsinin. Uzun yıllar sonra doğduğum köy olan çengere gittim.
Benim de küçük bir katkım olsun diye Osman Efendi türbesi hakkında bir çalışma yapmaktayım.Bitince gerekli katkıyı yapmayı düşünüyorum.
