Çılgın Pierrot

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Çılgın Pierrot
Pierrot le Fou

"Çılgın Pierrot" (Pierrot le Fou) filminin sinema afişi
Yönetmen Jean-Luc Godard
Yapımcı Georges de Beauregard
Senarist Jean-Luc Godard
Lionel White (roman)
Oyuncular Jean-Paul Belmondo
Anna Karina
Graziella Galvani
Müzik Antoine Duhamel
Görüntü yönetmeni Raoul Coutard
Kurgu Françoise Collin
Stüdyo De Laurentiis
Rome Paris Films
Société Nouvelle de Cinématographie (SNC)
Dağıtıcı Janus Films
The Criterion Collection (DVD)
Cinsi Sinema filmi
Türü Dram,suç.
Renk Renkli (Eastmancolor)
Yapım yılı 1965
Çıkış tarih(ler)i 29 Ağustos 1965 Venedik Film Festivali
Süre 110 dakika
Ülke Fransa Fransa
İtalya İtalya ortak yapımı
Dil Fransızca, İngilizce
Diğer adları Çılgın Pierrot (Türkiye)
Pierrot le Fou(ABD,İngiltere)
Il Bandito delle ore Undici (İtalya)
Pierrot, el Loco (İspanya)
Elf Uhr Nachts (Almanya)
Pierrot Goes Wild
Crazy Pete

Çılgın Pierrot [1], 1965 Fransa İtalya ortak yapımı romantik dramatik filmdir. Özgün adı Pierrot le Fou olan film Amerikalı cinayet-macera romanları yazarı Lionel White'ın Obsession adlı romanının serbest bir uyarlamasıdır.

Filmin senaryo yazarı ve yönetmeni Jean-Luc Godard'dır. Başrollerinde Jean-Paul Belmondo ve o tarihte Godard'la evli olan Anna Karina oynamışlardır. Filmin çarpıcı sinemaskop görüntüleri usta görüntü yönetmeni Raoul Coutard'a aittir. Filmin müziklerini ise Antoine Duhamel yapmıştır. "Çılgın Pierrot" 1965 yılında Venedik Film Festivali'nde Altın Aslan ödülüne, Jean-Paul Belmondo ise BAFTA ödülüne aday gösterildi. Godard'ın onuncu filmi olan "Çılgın Pierrot" aynı zamanda onun en şiirsel filmidir. Godard'ın 1960'ta çektiği ilk uzun metrajlı filmi Serseri Aşıklar (A bout de souffle)'la benzerlikler taşır. O filmde de başrolde Jean-Paul Belmondo oynamıştı. Paris'ten Fransa'nın güneyine, Akdeniz kıyılarına doğru kaçan romantik sevgililerin trajik öyküsünü anlatan polisiye bir filmdir.

Özet[değiştir | kaynağı değiştir]

Ferdinand Griffon (Jean-Paul Belmondo)'un zengin bir kadınla mutsuz bir evliliği vardır. Televizyondaki işinden de yeni kovulmuştur. Paris'te katıldıkları sıkıcı bir partiden sonra karısını ve çocuklarını terkedip çocuk bakıcıları olan Marianne Renoir (Anna Karina) ile kaçmaya karar verir. Birlikte gittikleri Marianne'ın dairesinde bir ceset bulurlar. Fedinand Cezayir'li birtakım gansterlerin Marianne'ın peşinde olduğunu anlar. Ölen adamın arabasını alarak Paris'i terkederler ve güneye Akdeniz sahillerine doğru kaçmaya başlarlar. Yolda onlarca irili ufaklı suç işleyerek Fransız Rivierası 'na ulaşırlar. Bu arada Marianne Ferdinand'ı kızdırmak pahasına ona hep "Pierrot" adıyla hitap eder. Ferdinand Marianne 'nın kendisini içine sürüklediği macerayı anlamaz veya anlamak istemez. Sürekli felsefe ve şiirle ilgilenir,kitap okur,günlük tutar. Bu durumdan sıkılan Marianne Ferdinand'ı şehre dönmelerine ikna eder. Bir klüpte kendilerini takip eden gangsterler onları bulur. Durumun karmaşası içinde Marianne'ı kaybeden Ferdinand, onu aramaya başlar. Tekrar bir araya geldiklerinde Marianne Ferdinand'ı paraların eline geçmesini sağlayacak bir planda kullanır ve onu terkederek daha önce kendisinden erkek kardeşi olarak söz ettiği erkek arkadaşı ile kaçar. Onları bulan Pierrot ikisini de vurur kendisi de yüzünü maviye boyadıktan sonra vücuduna sardığı dinamit lokumlarını istemeden patlatarak intihar eder.

Oyuncu Kadrosu[değiştir | kaynağı değiştir]

Oyuncu Rolü
Jean-Paul Belmondo Ferdinand Griffon, 'Pierrot'
Anna Karina Marianne Renoir
Graziella Galvani Ferdinand'ın karısı
Aicha Abadir Kendi rolünde oynuyor
Henri Attal Benzin İstasyonu görevlisi #1
Pascal Aubier İkinci kafadar
Raymond Devos L'homme qui peur
Roger Dutoit Ganster
Samuel Fuller Amerikalı film yönetmeni
Pierre Hanin Üçüncü kafadar
Jimmy Karoubi Cüce
Jean-Pierre Léaud Sinemadaki genç
Hans Meyer Gangster
Krista Nell Mme Staquet
Dirk Sanders Fred, Marianne 'ın erkek kardeşi
Georges Staquet Franck
László Szabó Siyasi sürgün
Dominique Zardi Benzin İstasyonu görevlisi #2

Film Hakkında Notlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Godard bir keresinde filmi "Çılgın Pierrot" hakkında şöyle demişti; "Bu gerçekte bir film değildir. Sinemada bir denemedir. Öznesi yaşam,sıfatı ise sinemaskop görüntüler ve renkler olan bir deney. Kısaca bir musluğun bir yandan banyo küvetini doldururken diğer yandan suyun aynı hızda akıp gitmesi gibi yaşam da ekranı öyle doldurmaktadır. Jean-Luc Godard filmin bir yerinde sürekli yazı yazan, notlar alan Jean-Paul Belmondo'ya şöyle dedirtir; "Romanla ilgili bir fikrim var. Artık insanların hayatlarını yazmayacağım. Sadece ve sadece hayatın kendisi hakkında yazacağım. İnsanların arasında durup duran boşluğu,sesi ve rengi yazacağım."
  • Filmin klasik bir hikâye örgüsü yoktur,nerede ise başı sonu belirsiz kaotik bir akış gösterir. Bu yapı flashback ve flashforward tekniklerinin ilk gözlendiği filmlerden biri olarak kabul edilebilir. Godard filmde renklere de simgesel anlamlar yüklemiştir. Filmde hemen her şey çok canlı ve parlak renklerde gözükür. Film dönemin baskın akımı olan pop art akımından izler taşır. Çizgi romandan, resim sanatına, sinema tarihinden müziğe absürt görüntüler eşliğinde göndermeler yapılır, Ayrıca o tarihte yeni yeni şiddetini arttıran Vietnam savaşına da göndermeler yapılmıştır.
  • Bir iddiaya göre Godard filmi senaryoya bağlı kalmadan doğaçlama çekmiştir.
  • Film Amerikalı cinayet-macera romanları yazarı Lionel White (d.1905 - ö.1985) Obsession adlı romanının serbest bir uyarlamasıdır. White'ın romanları başka yönetmenlerce de sinemaya aktarılmıştı.Örneğin The Money Trap, Clean Break'i 1956'da Stanley Kubrick The Killing adı ile sinemaya aktarmıştı. Ölümünden 7 yıl sonra çevrilen Reservoir Dogs (1992) filmini Quentin Tarantino Lionel White'a ithaf etmişti.
  • Godard ABD'li yönetmen,yazar ve oyuncu Samuel Fuller'e filmde önemlice bir rol vermiştir.

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Rekin Teksoy'un Sinema Tarihi s.407 Türkçe isim için referans

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]